یکشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۷ - ۱۵:۰۵

سفرنامه المپیادی ورزشی؛

از جاده برفی و پل ورسک تا المپیاد و پله قهرمانی

المپیاد

ماشینمان راه می‌افتد از تهران به سمت مازندران و مقصد محفلی است پر از امید پر از نشاط و پر از شادی به میان جمعی خواهیم رفت که در اوج انرژی جوانی به عنوان نمایندگان دانشجویان دانشگاه خود آمده‌اند تا حرفی برای گفتن داشته باشند.

به گزارش مفدا، ماشینمان که راه می‌افتد به فکر نوشتن می‌افتم این که بنویسم از سفری که از تهران به سمت مازندران و ساری رقم خواهد خورد و مقصدش محفلی است پر از امید، پر از نشاط و پر از شادی.

هوا در تهران سرد است و استخوان سوز سوار بر مرکب به ظاهر تولید داخل شده و از جاده زیبای فیروز کوه به سمت مازندران و مجتمع صندوق رفاه دانشجویان در خزر آباد ساری در حال حرکت هستیم.

در مسیر صحبتمان گرم می‌شود و آسمان هر چه از تهران دورتر می‌شویم زیباتر و پاک‌تر به نظر می‌رسد با همراهان خوب مفدا از مقصد و آن چه که در انتظارمان است صحبت می‌کنیم.

صحبت از استقبالی بالا است استقبالی بیش از ۵۰ تیم از دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور از مسابقاتی که تنها چهار دوره از برگزاری آن گذشته است اما رشد چشمگیر حضور دانشجویان در این مسابقات بسیار فراتر از آن چیزی است که انتظارش را داشته‌ایم.

نگاهمان به جاده است تا انعکاس دهیم چهارمین دوره از المپیاد ورزش‌های همگانی دختران دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور را که با استقبال ۵۶ تیم همراه بوده است و حدود ۹۶۰ ورزشکار دختر از دانشگاه‌های علوم پزشکی سراسر کشور را در نبض هیجان خود جای داده است.

جاده گاهی برفی و گاهی خشک و آفتابی است در مسیر راننده خوش ذوق چند جایی می‌ایستد و از آثار قدیمی و تاریخ چگونه ساخته شدن و تلاش کارگران ایرانی برای ساخت این آثار صحبت می‌کند. یکی از این آثار راه‌آهن ساخته شده در بیش از ۸۰ سال قبل است که در دل کوه ساخته شده و همت و اراده کارگران ایرانی و جسارت سازندگان را نشان می‌دهد و دیگری چشمه آب نمک است که در طول سال و در دمای بسیار پایین هوا به دلیل داشتن نمک یخ نمی‌زند.

با خود می‌اندیشم که در کشورم چه بسیار زیبایی‌هایی که در مسیر جاده انتظار چشمان ما را می‌کشد و حیف از سفری که بدون دیدن این همه زیبایی تنها به سمت مقصد باشد که مقصد همیشه همین دیدنی‌هایی است که برایش انتظاری نکشیده‌ای و برنامه‌ای نریخته‌ای.

به راه خود ادامه می‌دهیم تا بتوانیم در زمان مناسب خود را به جمع دانشجویان دانشگاه‌های علوم پزشکی سراسر کشور در هنگام پذیرش در این مراسم برسانیم.

وارد مجموعه خزر آباد که می‌شویم هوا رو به سردی گذاشته است. سریعا به محل پذیرش می‌روم و دو خانم ورزشکار را در حالی که مشخص است در ذهن سئوال دارند می‌بینم با این دو بزرگوار وارد گفت‌وگو می‌شوم .

این دو ورزشکار دو مربی خوب در دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور هستند که در کنار ورزش به کار مربی گری نیز اشتغال دارند.

معصومه وفایی؛ مربی طناب زنی و طناب کشی استان همدان است که اکنون با تیم دانشگاه علوم پزشکی همدان در این دوره از مسابقات شرکت کرده است.

از وی می‌خواهم رشته طناب کشی را معرفی کند و بگوید برای چندیمن بار است در این دوره از المپیاد ورزش‌های همگانی دختران شرکت می‌کند؟

دومین دوره است که در ورزش‌های همگانی دختران وزارت بهداشت شرکت می‌کنم  و در این دور من و تیمم در رشته طناب کشی که یک رشته قدرتی است وارد المپیاد شده‌ایم. ما تلاش کرده‌ایم بیشتر از دانشجویانی که قدرت بدنی بالایی دارند در این مسابقات استفاده کنیم. در رشته طناب زنی حضور افرادی که سرعتی هستند و تمرکز بیشتری دارند نیز دارای اهمیت است زیرا علاوه بر قدرت بدنی باید بر اساس کنش تیم مقابل واکنش انجام داد که این نیاز به تمرکز دارد.

چه مدت است در حال تمرین می‌باشید و برای افرادی که به این رشته علاقمند هستند بگویید این رشته دارای چه خصوصیاتی است؟

 سه ماه است روی دانشجویانی که انتخاب کرده‌ایم مشغول کار کردن هستیمرشته طناب کشی بسیار پرهیجان است و ظرافت بسیار زیادی دارد .طناب زنی دارای چهار رشته سرعتی ۳۰ ثانیه، سرعت سه دقیقه استقامت و سه نفره نمایشی است که نیازمند همکاری بسیار زیادی است تا دانشجویان بتوانند این سه رشته از طناب زنی را انجام دهند. اما باید گفت استان همدان خوشبختانه در رشته طناب زنی دختران و زنان  در کشور دارای جایگاه بالایی است.

دروس علوم پزشکی دشواری خاص خود را دارند آیا با وجود مشغله کاری و تحصیلی برای ورزش جایگاهی را می‌شود دید؟

جایگاه ورزش بسیار بالا است من کارمندم هستم و هر روز از ساعت سه وارد سالن ورزشی می‌شوم و تا ساعت هشت شب به عنوان فردی که هم می‌خواهد ورزش انجام دهد و هم مربی است و نیاز به تمرین دادن و مربی گری دارد ورزش می‌کنم، این نشان می‌دهد ورزش نه تنها باری بر دوش من نیست بلکه به من کمک می‌کند و خستگی و درماندگی را از میان می‌برد.

توصیه شما به مخاطبین خوب مفدا که کمتر به سمت ورزش می‌روند چیست؟

خانم‌ها وارد ورزش شوند تا در سن ۴۰ سالگی دچار بیماری‌های مختلف درد مفاصل و ... نشوند ورزش از همه این مشکلات جلوگیری می‌کند.

سوده صابری فر در کنار خانم وفایی نشسته است و با دقت به حرف‌های ما گوش می‌دهد و گاه در تائید صحبت همکاران خود از وی تقدیر و تشکر می‌کند.

از وی می‌خواهم خود را معرفی کند، می‌گوید:

مربی داژبال تیم همدان یا همان وسطی دوران کودکان هستم بازی دوران کودکی که خیلی جذاب و دوست داشتنی است و در قالب این مسابقات دارای قوانینی شده است که این قوانین از جذابیت این رشته کم نکرده است.

داژبال در میان رشته‌های همگانی یکی از پرطرفدارترین رشته‌ها است و استقبال از این رشته در دانشگاه همدان به حدی بود که ما را مجبور به مسابقات انتخابی در مسابقات منطقه‌ای غرب کشور و این المپیاد کرده است.

داژبال از این جهت دوست داشتنی است که بازی کودکانه بسیاری از ما بوده است و این آشنا بودن با این بازی باعث استقبال از برگزاری این مسابقات شده استسطح مسابقات داژبال در این دوره از المپیاد بسیار بالا است و این تصور نمی‌شد که تا این اندازه دانشجویان به صورت جدی و حرفه‌ای وارد این رشته شوند.

از صابری فر می‌خواهم بیشتر از چگونگی گرایش خود به ورزش بگوید که پاسخ می‌دهد:

 رشته تحصیلی من تربیت بدنی بوده و در رشته‌های والیبال، شنا و آمادگی جسمانی نیز کار کرده‌ام من اعتقاد دارم باید به ورزش علاقه داشته باشیم زیرا اگر علاقه نباشد نمی‌توانیم در این حرفه موفق باشیم و یک جا رهایش می‌کنیم. خانم‌ها بهتر است  به ورزش‌های همگانی اهمیت بدهند زیرا این ورزش‌ها نقش مهمی در سلامت فردی و به دلیل تیمی بودن سلامت اجتماعی افراد دارد. وی دانشگاه همدان را مدعی قهرمانی این دوره از مسابقات در رشته داژبال دانست.

وارد محوطه می‌شوم دانشجویان با روحیه هستند و شوخی و شعر خوانی برخی گروه‌ها توجهم را جلب می‌کند با هر کدام که گپ و گفتی انجام می‌دهم متوجه می‌شوم هر دانشجو و تیمی تلاش دارد که با تمام وجود برای دانشگاه خود افتخار کسب کند

در ادامه به سمت سلف مجموعه می‌روم و فاطمه تقی زاده دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی گراش را می‌بینم با وی به گفت‌وگو می‌نشینم.

وی در پاسخ به این سؤال که در چه رشته‌ای شرکت کرده است؟ گفت: در رشته دارت در این دوره از المپیاد شرکت کرده‌ام. به این صورت که در تست دانشگاهی رتبه نخست را کسب کردم و مجوز حضور در المپیاد کشوری وزارت بهداشت را گرفتم و برای اولین بار است در این مسابقات حضور دارم.

نظر وی را در خصوص برگزاری این مسابقات از سوی وزارت بهداشت جویا شدم که بیان داشت: این که مسابقات در سطح کشوری است و می‌توانی خود را در میادین بزرگ تری از سطح دانشگاه ببینی که این موضوع بر تجربه و اعتماد به نفس ما اضافه می‌کند که بسیار حس خوبی از این بابت دارم.

وی با بیان این که تلاش می‌کنم در این مسابقات رتبه بگیریم اظهار داشت: در روز دو ساعت ورزش می‌کنم و توصیه می‌کنم به دانشجویانی که علاقه‌ای به ورزش کردن ندارند در ابتدا کار خود را از رشته‌هایی مانند دارت به عنوان نوعی سرگرمی آغاز کنند تا در ادامه بتوانند به صورت جدی‌تر و حرفه‌ای تر در این رشته کار خود را ادامه دهند.

تقی زاده در خصوص تفاوت یک دانشجوی ورزشکار و دانشجویی که علاقه‌ای به ورزش نشان نداده بیان داشت: از نظر جسمی حس می‌کنم انرژی بیشتری دارم و از نظر روحی به خوبی حس می‌کنم که پرداختن به ورزش در یادگیری بهتر دروس نسبت به قبل به من کمک کرده است به نحوی که با یک بار خواندن درس همان نتیجه‌ای را می‌گیرم که دیگر دانشجویان با چندین بار خواندن درس به دست می‌آورند. برایش آرزوی موفقیت می‌کنم.

کار را ادامه می‌دهم و یک گروه از دانشجویان با نشاط را می‌بینم با یکی از اعضای این گروه به صحبت می‌نشینم

خود را اعظم ترفیعی معرفی می‌کند و می‌گوید ارشد اکولوژی انسانی  است که در رشته طناب زنی در این دوره از المپیاد شرکت کرده است. از وی می‌خواهم برای مخاطبین مفدا بگوید برای چندمین بار است در این المپیاد شرکت می‌کند و توصیه وی برای دیگر دانشجویان که ورزش را کمتر انجام می‌دهند چیست؟

برای اولین بار است در این مسابقات شرکت می‌کنم و از این بابت بسیار خوشحالم. ورزش کردن برای دانشجویان کارشناسی بسیار خوب است نه این که برای دیگر دانشجویان مناسب نباشد اما برای این دانشجویان از این نظر که زمان بیشتری برای پرداختن به ورزش دارند بسیار مناسب تر است.

وی گلایه‌ای در خصوص عدم اطلاع رسانی مناسب برگزاری این مسابقات در دانشگاه ها داشت و گفت: من اکنون ارشد هستم اما تا به این دوره از برگزاری این مسابقات که چهار سال از عمرش می گذرد اطلاعی نداشتم اگر اطلاع رسانی در دانشگاه و خوابگاه‌ها بهتر از این باشد مطمئن هستم استعدادهای بهتر و موفق تری را نیز می‌توان کشف کرد.

این فعال ورزشی با بیان این که قبل از ورود به حوزه ورزش زندگی من این انرژی و شادابی را نداشت، می‌گوید: فضای درس و خوابگاه تا اندازه‌ای من را افسرده کرده بود اما در عین ناباوری با وجود این که در خصوص ورزش و شادابی آن بسیار شنیده بودم امروز با افتخار می‌گویم ورزش روحیه من را بسیار تقویت و زندگی دانشگاهی من را معنادار تر کرده است.

در ادامه صالحی یکی دیگر از اعضای این گروه که از دانشگاه علوم پزشکی یزد در این مسابقات شرکت کرده‌ وارد مصاحبه می‌شود و می‌گوید: در گروه طناب کشی حضور دارم و  امیدوارم رتبه اول را بیاوریم زیرا خیلی زحمت کشیده‌ایم.

وی خود را دانشجوی رشته آمار زیستی معرفی می‌کند و می‌گوید: رشته اصلی من کوه نوردی است و  یک روز در هفته کوه می‌روم و معتقدم ورزش کردن روحیه را تغییر می‌دهد و بسیاری از بیماری‌ها با ورزش درمان می‌شود. دانشجویان علوم پزشکی بار سنگینی را می‌کشند و باید مدام روی پا باشند ورزش می‌تواند به این دانشجویان در داشتن سلامت بیشتر کمک کند.

در هنگام گرفتن عکس دست جمعی یکی از دانشجویان می‌گوید: یزدی‌ها بسیار مهمان نواز هستند و در حقیقت شهر یزد شهر قنات، قنوت و قناعت است.

در ادامه با زهرا فتحی و آزیتا آقا مجیدی از دانشگاه ایران که در رشته داژبال هم تیمی هستند صحبت می‌کنم. فتحی اعتقاد دارد برگزاری این مسابقات کار بسیار قشنگی است و امکانات بسیار خوبی هم در اختیار دانشجویان قرار داده شده است که جای قدردانی دارد.

آقا مجیدی نیز اعتقاد دارد که دانشجویان در این دوره از المپیاد بسیار آماده هستند و استقبال بسیار خوبی از مسابقات شده است به نحوی که از هر دانشگاهی یک شرکت کننده در این مسابقات حضور دارد و این استقبال اگر ادامه پیدا کندسطح رقابت‌ها ارتقای بسیار زیادی خواهد یافت.

هر دو اعتقاد دارند تفاوت زیادی بین ورزشکاران و افرادی که ورزش نمی‌کنند وجود دارد. ـآقا مجیدی در این خصوص بیان داشتتفاوت زیادی بین ورزشکاران و افرادی که با ورزش میانه‌ای ندارند با دانشجویان ورزشکار وجود دارد چه بهتر است که به جای این که در سنین دانشگاهی متوجه فواید ورزش شویم از همان کودکی خانواده‌ها فرزندان خود را ورزشکار بار بیاورند تا در این سنین ورزش حرفه‌ای و حداقل ورزش کردن برای سلامتی جز فرهنگ ما باشد.

نگین فروزنده از دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان نیز در جمع مصاحبه شوندگان است وی برای اولین بار است در این مسابقات شرکت می‌کند. وی شرکت در این مسابقات را بسیار مفید می‌داند و می‌گوید: شرکت در این المپیاد موجب شده علاقه ما در مجموع به ورزش و اختصاصا به برخی رشته‌ها بسیار بیشتر باشد و این شده که تصمیم بگیریم که ادامه دهیم و فضای صمیمی که بین خودمان ایجاد شده استرس ما را کمتر کرده است.

وی ادامه داد: تفاوت فردی که ورزش می‌کند با کسی که نمی‌کند بسیار است افرادی که ورزش نمی‌کنند بهتر است وارد ورزش‌های گروهی شوند، تیم تشکیل دهند و با ورزش برای زندگی خود برنامه‌ریزی و نظم ایجاد کنند. در این دوره اگر مقامی نیاوریم بیشتر تلاش می‌کنیم و در کنار هم در تیم باقی می‌مانیم تا بتوانیم ورزش و دوستی را حفظ کنیم.

فاطمه فتاح؛ مربی این تیم کنار ما قرار می‌گیرد و می‌گویدمربی رشته‌های آمادگی جسمانی، دارت، داژبال و طناب زنی از دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان هستم و ۱۶ سال است ورزش می‌کنم در این دوره ۱۲ نفر از دانشگاه زاهدان در این مسابقات شرکت کرده‌اندچهار سال است با دانشگاه همکاری و مربی رسمی این دانشگاه هستم و هر سال نسبت به سال قبل کیفیت مسابقات بهتر و نقاط ضعف برطرف می‌شود.

وی اطمینان دارد در این دوره موفق خواهند بود و گفتما هر بار به این مسابقات راه یافتیم با مقام برگشتیم و امیدوارم بچه‌ها این بار نیز با مقام باز گردند.

یکی از شرکت کنندگان اصرار دارد با او گفت‌وگو کنم بعدها که دیدمش متوجه شدم نفر اول رشته دارت شده است و بی دلیل نبوده که قبل از آغاز رسمی مسابقات درخواست گفت‌وگو داشته از نوع برخورد و رفتارش اعتماد به نفس بالایی را در وی می‌توان در وی دید که شاید یکی از دلایل موفقیت او نیز بوده است.

خود را فائزه سادات خواجه امیریان معرفی می‌کند،  دانشجوی ترم چهار علوم آزمایشگاهی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد که در رشته دارت برای اولین بار وارد این مسابقات شده است.

وی در پاسخ به این سؤال که روحیه دانشجویان شرکت کننده در این مسابقات را چگونه می‌بینید؟ گفت: اکثر دانشجویان پر انرژی و بسیار صمیمی هستند و حس رقابت شدید وجود ندارد گویا نتیجه در سایه صمیمت قرار گرفته است.

از وی می‌پرسم که گمانی برای موفقیت در خود می‌بیند که پاسخ می‌دهد: من خیلی تمرین کرده‌ام و انشاالله که بتوانم مقام بیاورم من به رشته دارت بسیار علاقه داشتم و با فراخوان المپیاد بود که تصمیم به محک خودم گرفتم و از طرفی دوست داشتم محیط گرم و دوستانه این مسابقات را درک کنم. دارت رشته‌ای است که از کشور انگلیس می‌آید و به تمرکز ذهن و آمادگی ذهنی نیاز دارد. باید تمرکز زیادی بر ذهن خود داشته باشید و تجهیزات آنچنانی نیاز ندارد به نحوی که در هر مکان و زمانی امکان بازی وجود دارد.

وی در پایان ورزش کردن را بهترین راه برای تخلیه کردن و پر کردن خلاءهای زندگی می‌داند.

فهیمه شکوری در پایان این گزارش به عنوان شرکت کننده از دانشکده علوم پزشکی نیشابور در رشته روبیک با ما گفت‌وگو می‌کند و می‌گوید برای اولین بار است در رشته روبیک شرکت می‌کنمروبیک مکعب سه در سه‌ای است که در زمان مناسب باید این مکعب را درست کنیم یک رشته ذهنی و مهارتی که سرعت را نیز نیاز دارد.

مسابقات به میانه راه رسیده است و من امیدوارم تمامی دانشجویان علوم پزشکی که وظیفه سخت درمان و رسیدگی به بیمار را دارند قدر سلامت خود را بدانند و با ورزش به جسم و روح خود تمرین داده و با سلامت بیشتر بر سلامتی بیماران نظارت کنند. ان‌شاءالله

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.