شنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۷ - ۰۲:۱۸

به مناسبت سالروز شهادت بانوی دو عالم حضرت فاطمه زهرا(س)

۴۱

به گزارش مفدا بهشتی، هیچکس آیا توانسته است غم فاطمه را (سلام الله علیها) در سوگ پدر به تصویر بکشد، جز ناله‌های بیت الاحزان فاطمه؟ در اندوه جگر سوز علی (علیه السلام) در مواجهه با فاطمة میان در و دیوار و گاه شستن صورت نیلی و بازوی کبود فاطمه، هیچ هنرمند عارفی توانسته است مرثیه بسراید آن چنان که از عمق رنج آدمی در چروک‌های پیشانی علی خبر دهد و وسعت غم‌های خلقت را در پهنای اشک علی بشناسد و بشناساند جز بار اشک پنهانی علی؟ هیچکس را یارای آن بوده است که آلام محض زینب را به هنگام دیدار سر برادر بر بام نیزه‌ها بیان کند، جز خون جاری از سر مبارک زینب؟ 
من سوختم وقتی در ِخانه خدا، در ِخانه قرآن، در ِ خانه نجات، در ِ خانه تو به آتش کشیده شد. من در خود شکستم وقتی در بر پهلوی تو شکسته شد. وقتی تو فضه را صدا زدی، انسانیت از جنین هستی سقوط کرد. من از خشم کبود شدم وقتی تازیانه بر بازوی تو فرود آمد. من از خشم کبود شدم وقتی تازیانه بر بازوی تو فرود آمد. اشک در چشمان من حلقه زد وقتی سیلی با صورت تو آشنا شد... و بند دلم و رشته امیدم پاره شد وقتی آوند حیات تو قطع شد.
شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) بر همگان تسلیت باد.

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.