یکشنبه ۶ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۵:۰۲

متن کامل سخنرانی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در نشست با وزیر بهداشت و درمان و آموزش پزشکی

نشست با وزیر

دانشجویان دانشگاه اصفهان در نشست صمیمانه با وزیر بهداشت درمان و آموزش پزشکی به بیان نقطه نظرات خود در حوزه های فرهنگی، سیاسی، صنفی و آموزشی پرداختند.

به گزارش مفدا اصفهان متن کامل سخنرانی دانشجویان به شرح ذیل می باشد:

سخنرانی آقای غیور نماینده شورای صنفی دانشجویان:

شورای صنفی مرکزی در نشستی که شهریور ماه انجام شد آیین نامه را با موافقت معاونین تان تغییر دادند که فقط نیازمند تایید شماست. خواهش ما این است که زودتر در این مورد اقدام بفرمایید. مورد بعد اینکه درنشست های شورا های صنفی دو سال گذشته شما فقط در یکی از آنها شما حضور داشتید که خواهان حضور شما هستیم چراکه به حل مشکلات کمک خواهد کرد.

در نشست قبلی ما آقای دکتر مشکینی حضور داشتند. در این جلسه با وجود اینکه ایشان اطلاع داشتند اجاره بهای خوابگاه های دانشجویی 2.5 برابر خواهد شد به ما نگفتند و ما از بیرون وزارت خانه متوجه شدیم!!! خیلی از بچه ها به همین خاطر از خوابگاه انصراف دادند.

سخنرانی آقای علی صادقی نماینده شورای صنفی دانشجویان:

 در رابطه با شورای صنفی دانشگاه از سال 94 که تجدید حیات آن را داشتیم با موردی رو به رو شدیم که آن، تاخیر در انجام انتخابات شورای صنفی بود و با پیگیری خودمان به هرحال انجام شد. در این مدت فعالیت توجه کافی از سوی مسئولین به اصناف ندیدیم. در همین رابطه باید به صحبت آقای فراهانی اشاره کنم که فرمودند هیچ نهادی به مشروعیت شورای صنفی برای پیگیری مشکلات دانشجویان وجود ندارد. مورد بعد اینکه همه دانشجویان از مشکلاتی شکایت دارند که مرتبط با نبود بودجه کافی است. در بودجه 97 ما بودجه 25 میلیاردی برای مصارف فرهنگی دانشگاه داریم که خب در جلسه ای با خانم دکتر چنگیز در میان گذاشتیم و ایشان هم استقبال کردند و فرمودند شفافیت لازم است و دانشجویان می توانند مطالبه کنند که این بودجه صرف چه چیزهایی می شود.

در مورد خوابگاه ها که شهریه ها  در شهریور سال 96 به میزان 2.5 برابر شد و قبلا اعلام نشده بود. خیلی ها با مشکل مواجه شدند، به دلیل عدم تمکن مالی مجبور به انصراف از خوابگاه ها شدند. خدا را شکر در این مورد تجدید نظر شد و تا میزان 25 درصد کاهش داشت اما انتظار ما این است هزینه ی اضافه ای که از دانشجویان در این مدت دریافت شد عودت داده بشود .

2 برابر شدن وام ودیعه مسکن، وضعیت تغذیه، کمبود فضا، نیاز به حضور مسیولین خانم در خوابگاه ها ی دخترانه در امور مختلف از موارد دیگر است.

مورد دیگر اینکه چرا باید با وجود بودن خوابگاه در دانشگاه ما خوابگاه خودگردان داشته باشیم؟  دانشجویان بین الملل 8 تا 12 میلیون  هزینه پرداخت می کنند که از لحاظ امکانات، برابری با سایر دانشجویان از نظر وام و حتی وضعیت غذا ندارند و از طرفی نگرانی بابت وضعیت بالینی و کارورزی آن ها وجود دارد که حقوق آن ها چه خواهد شد. مورد بعد که احتمالا در جریان آن باشید اعتراض دانشجویان توانبخشی است. کلینیک جامع توانبخشی و مشکلات بیمه ای آن است و دخالت هایی که در امور آنها صورت گرفته است.

مورد آخر مشکلاتی است که روزمره با آن ها درگیر هستیم  یعنی بحث غذا و تردد! که در مورد تردد همواره بحث مالکیت زمین دانشگاه و اشتراک زمین با دانشگاه اصفهان مطرح شده اما درنهایت همواره گریبان دانشجو را میگیرد و هیچ جای کشور چنین هزینه ی گزافی برای تردد گرفته نمی شود. در مورد غذا هم طبق ایین نامه غذای وزارت خانه هزینه ای که برای هر پرس غذا باید گرفته شود 10 درصد قیمت غذا است در حالی که ارزش غذایی غذای دانشگاه ما و این قیمت، ناعادلانه است و ارزش این غذا بسیار کمتر است.

سخنرانی آقای  معین رضایی نماینده کانون های فرهنگی هنری:

بنده نماینده ی کانون های فرهنگی هستم. سال 91  فقط 5 کانون فرهنگی فعال در دانشگاه بود اما امروز قریب به 30 کانون فرهنگی در دانشگاه داریم. افزایش تعداد کانون ها جای سپاس دارد اما کافی نیست. فضای فرهنگی نیاز به عمق و محتوا هم دارد. فصل نو فصل همدلی از برنامه هایی بود که به همت اقای دکتر علامه استارت زده شد و نوید خوبی را می داد اما بعد از رفتن ایشان این برنامه نیز رها شد. الان برای کانون ها هیچ برنامه ی مشخصی نداریم و این عدم توجه ها و نادیده گرفتن کانون ها در فضای فرهنگی ادامه داشته است به حدی که برای ما جای سوال است چرا کانون های فرهنگی به عنوان بستر فعالیت فرهنگی در آئین نامه ی شورای فرهنگی جایی ندارند.

جشنواره فرهنگی به عنوان بزرگترین رویداد فرهنگی وزارت بهداشت بسیار در سال های گذشته رشد کرد و پر زرق و برق شد. ما در این مسئله با این معضل مواجهیم که آیا جشنواره فرهنگی داریم یا فرهنگ جشنواره ای!  این موضوع نه فقط در رابطه با جشنواره ی فرهنگی بلکه راجع به سایر جشنواره های وزارت خانه نیز مصداق پیدا میکند.  پیشنهاد بنده این است جشنواره باید وجود داشته باشد اما نباید آنقدر بزرگ باشد و شاید نیاز است اصلا برگزار نشود و یا کوچکتر برگزار بشود و این فعالیت به بستر کانون ها منتقل شود نه اینکه به صورت مقطعی در قالب جشنواره فرهنگی باشد. هزینه ی مصرف شده برای این جشنواره را  متوجه دانشجویان فرهنگی کنیم و آن ها را تقویت کنیم.

بحث بعدی خانه دانشجو است که قرار بود عید فطر دو سال پیش افتتاح شود و ما هنوز روزه ی خود را نگه داشته ایم تا عید فطر مورد نظر برسد. ما خواهان تعیین تکلیف خانه دانشجو هستیم. مطلب بعد اینکه اتفاق خوبی افتاد که بودجه فرهنگی از بودجه دانشجویی جدا شد. چیزی که بنده اطلاع دارم نظارت بر بودجه ها در سایر دانشگاه ها ضعیف تر از دانشگاه ماست اما بایست نظارت دقیق تر انجام شود.

مطلب بعد تخصیص هزینه کار دانشجویی به فعالین فرهنگی است که با روح آزاد اندیشی در تضاد است. کار دانشجویی به کاری گفته می شود که دانشجویان برای معاونت کاری را انجام دهند. دانشجویان فرهنگی نیاز دارند به تقدیر و امتیازاتی که نباید مالی باشد.

موضوع بعد صرفا در رابطه با کانون های جهادی است ولی چیزی که الان داریم می بینیم گویا خلاف تصورات شماست. کانون های جهادی یک ستاد جداگانه دارند که دلیلی نمی بینیم. اگر کانون است وجود این ستاد جداگانه جای سوال است. در زمینه ی آموزش کانون ها ی جهادی کم کاری شده است. ما اساس نامه ای تنظیم کردیم تا بتوانیم اردوی جهادی را در همه ی ابعاد برگزار کنیم. البته اردوی جهادی یک جاهایی موازی کاری با سیستم ارجاع دارد. امیدواریم تمام دانشجویان علوم پزشکی و نه فقط یک جناح خاص در آن شرکت داشته باشند.

سخنرانی آقای ظهور سلیمانی دبیر شورای مشاورین جوان دانشگاه:

ما در دانشگاه تشکل هایی داریم که قوی کار می کنند، کانون هایی داریم که فعالند، اما فقدان یک ساختار که در زمینه ی آموزشی فعالیت کند حس می شود. بحمدالله در دانشگاه ما دانشگاه شیراز و دانشگاه تهران ساختار هایی با نام متفاوت اما مشابه شورای مشاورین جوان چنین کارایی داشته اند. لذا گسترش این طرح را در سطح دانشگاه و وزارت خانه پیشنهاد می دهیم و آماده همکاری جهت گسترش آن هستیم. در رابطه با مسائل آموزشی امکانات و فضای آموزشی ما فضایی است که در گذشته استفاده می شده است و طرح های توسعه پاسخگو نیست. در رابطه با پذیرش دانشجو؛ برای مثال پذیرش 120 دانشجو با وجود ظرفیت 70 نفری در رشته دندانپزشکی یا پذیرش 170 دانشجوی پزشکی با وجود ظرفیت 100 نفری مشکلات آموزشی ایجاد کرده است. فکر میکنم به جای تعداد بالای دانشجو به تیم درمانی ماهر نیاز داریم ولی این فرایند در آینده دردسر ساز خواهد شد. فضای جامعه را نیز علیه دانشجویان علوم پزشکی میبینیم. آموزش ما باید آموزشی باشد که پاسخگوی نیاز جامعه باشد و فکر میکنم تحویل صد پزشک توانمند بهتر از 170 پزشک ناتوان در درمان است.

مورد بعد در رابطه با پذیرش مقاطع دستیاری است. دفترچه ای که امسال ارائه شد تعجب بسیاری را برانگیخت. دستیاران با 30 درصد افراد سهمیه مناطق محروم پذیرش می شوند و 40 در صد سهمیه جانبازان و ایثارگران و فقط 40 درصد سهمیه آزاد! سوالی که هست این است اگر قابلیت چنین چیزی هست تیم ملی ما هم که به جام جهانی میرود سهمیه بگذارید! اصلا جامعه چنین چیزی را می پذیرد یا فقط می شود در جامعه ی پزشکی اجرا شود.

رسیدگی به کوریکولوم آموزش پزشکی اقدامی شایسته بود که انجام شد. این کوریکولوم مناسب است و روی آن کار شده اما نیازمند کار بیشتری است و در جزئیات مشکل دارد. دروس جدیدی اضافه شده که به محتوای اینها رسیدگی نشده است برای مثال برای دانشجویان داروسازی آزمون جامعی در نظر گرفته شده که موارد آن اعلام نشده است.

موضوع دیگر موضوع دانشکده پیراپزشکی اصفهان است. دانشکده ای که اسما وجود دارد اما رسما وجود خارجی ندارد. هر سال این دانشکده پذیرش دانشجو دارد و این دوستان بازوی درمانی هستند. مسئولین دانشگاه تلاش بسیاری کرده اند اما این مورد نیاز به توجه بالا دستی و حضرتعالی دارد.

موضوع بعد عزیزان هیئت علمی هستند که به عنوان سرویس دهنده آموزشی به دانشجویان آموزش می دهند. آیین نامه ارتقا اساتید امتیاز بالایی را برای ارتقا به مسئله ی پژوهش اختصاص داده است در صورتی که رسالت اصلی آن ها آموزش است و این روش مناسب نیست و اساتید بیشتر به سمت پژوهش متمایل می شوند تا آموزش. شاید کشور هم به معلمین خوب نیاز داشته باشد و هم محققین خوب! لذا خواهشمندیم تفکیک هیئت علمی پژوهشی و هیئت علمی آموزشی را در دستور کار قرار دهید.

سخنرانی آقای حامد محزونی نماینده بسیج دانشجویی:

دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی هر جامعه معرف والاترین سطح از تفکر آن جامعه محسوب می شوند. اصول جهان بینی و نظام اعتقادی و ارزشی جامعه را در خود متجلی می سازند" این بند اول مقدمه ی سند جامع اسلامی شدن دانشگاه ها بود که شاید حتی دانشجویان نامی از آن نشنیده باشند. شاید کسانی باشند که اسلامی شدن را احداث نمازخانه، اصلاح پوشش دانشجویان و مواردی از این دست می دانند. از جمله اصول این سند حاکمیت اصول اعتقادی احکام و اخلاق اسلامی در تمامی ابعاد است. چطور در جذب دانشجویان و اساتید تحصیلات تکمیلی به عنوان الگوهای موثر انجام این سند تنها به موارد علمی و پژوهشی تکیه کرده و صلاحیت اسلامی و اخلاقی عملا یک امر تظاهری است؟ انتظار داریم جهت ارتقا اعتماد به نفس فکری و تعالی علم نافع و بومی صنایع پزشکی، بهداشتی، دارویی و غذایی حمایت همه جانبه کرده و زمینه برای به کارگیری جوانان با استعداد فراهم شود. اصل دیگر این سند ارتقا جایگاه هدایت گر خانواده و ازدواج بین دانشجویان است. دانشگاه های وزارت علوم و دیگر نقاط اصفهان علارغم محدودیت بیشتر منابع مالی امکانات و تسهیلات بیشتری را برای ازدواج دانشجویی قرار داده اند. نبود خوابگاه متاهلی که البته شنیده ایم در حال ساخت است و امیدواریم زودتر به بهره برداری برسد.  تفاوت نه چندان زیاد وام متاهلی و تفاوت چند هزار تومانی برای متاهلین دارای فرزند که جای بسی تامل است.

در فصل 5 این سند ذیل نظام سلطه ی فرهنگی تربیتی طراحی تدوین و تحقق نظام جامع فرهنگی تربیتی بر اساس اصول و مبانی اسلامی است. سوال اینجاست که چرا دانشگاه علوم پزشکی یک ساختار درست و کامل برای تدوین و برقراری این نظام فرهنگی ندارد؟ جناب وزیر چرا ملاک ارزیابی دانشگاه صرفا بر اساس مقالات چاپی خارجی است؟ چرا پس از گذشت 39 سال از عمر جمهوری اسلامی یک ملاک ارزیابی داخلی مبتنی بر این نظام فرهنگی تدوین نشده است؟

مسئله ی دیگری که بنیان گذار جمهوری اسلامی و رهبر معظم انقلاب امام خامنه ای مطرح کرده اند وحدت حوزه و دانشگاه است. یکی از مسائل مشترک حوزه و دانشگاه مسئله ی طب است. طب ایرانی اسلامی حقیقتی است انکار ناپذیر است. دو سال گذشته وزارت بهداشت معاونت طب سنتی را منحل کرد وقتی پیگیر شدیم گفتید در راستای ارتقا طب سنتی است. بله هر زمان صحبت از طب ایرانی اسلامی می شود موضوع را به سمت کلاه برداران و سو استفاده کنندگان می برند. همانطور که هیچ گاه طب جدید را به خاطر استفاده کنندگان و کلاه برداران انکار نمی کنیم؛ این موضوع برای طب ایرانی اسلامی نیز صادق است. آیا طب سنتی از طب جدید جداست؟ پس چرا طب سنتی را برای پزشکان طب جدید منحصر کردید.

راهبرد 13 از این سند اشاره به گسترش تفکر بسیجی برای مشارکت حداکثری دانشجویان در برنامه های جهادی و ... است. امور فرهنگی مانند پیشگیری قبل از درمان اند هزینه گزاف برای فلان بیماری مصرف می شود اما برای فرهنگ نه! ؟ زمانی دولت پرداخت یارانه ها را شب عزا می خواندند تزریق پول به نظام سلامت عین پرداخت یارانه به مردم است بعید نیست پرداخت این هزینه ها عزای هیئت دولت و وزارت بهداشت شود از برنامه ی افق 1404 چند سالی بیشتر باقی نیست جناب وزیر بفرمایید عملکرد شما چیست و چه برنامه ای در این رابطه دارید.

سخنرانی  آقای مجید سلیمیان نماینده انجمن اسلامی دانشجویی:

خوش بختانه پس از چندین سال سکوت و انحصار جنبش دانشجویی به یک جریان خاص در ابتدای دولت دوازدهم شاهد بودیم که با همت جنابعالی و دیگر مسئولین وزارتین با یکی از چند اتحادیه آزاداندیش موافقت اصولی صورت گرفت اما هنوز اول راه هستیم چرا که از شما انتظار داریم برای اخذ مجوز نهایی اتحادیه تشکل های اسلامی دانشجویان ایران (تادا) و همچنین دیگر اتحادیه های آزاداندیش همچون دانشجویان پیرو خط امام و شورای احیا تصمیمات مناسب اتخاذ فرمایید.

آقای دکتر قاضی زاده هاشمی، فضای دانشگاه و دانشجو ساحت مقدسی است که اعمال نظرهای فراقانونی و خارج دانشگاهی را بر خود بر نمی تابد ، از شما و نمایندگان تان انتظار داریم نقش حمایتی و موثر خود را در مواجه با آن حفظ نمایید.

آن چنان که استحضار دارید ارزش علم اندوزی و نخبه پروری با سیاست پولی سازی دانشگاه در تضاد است. از جنابعالی خواهش داریم تعادلی درست و منطقی میان پذیرش دانشجویان اعم از روزانه و پردیس و ... اتخاذ گردد.  بی شک یکی از اهداف والای دانشگاه افزایش مشارکت دانشجویان در عرصه ی صنفی، آموزشی خود و سپس عرصه ی سیاست و فرهنگ جامعه است. اندکی از مسئولین که تنها به دنبال اعمال نظر خود هستند آیا از حمایت شما و نماینگان شما در دانشگاه برخوردار هستند ؟ بخشی از تصمیماتی که امروزه در اتاق های بسته ی آموزشی و صنفی دانشگاه گرفته می شود بدون توجه به تبعات تصمیماتشان و نگرانی از آن ، همچنان یکه تازی میکنند.  اگر امروز آزادی بیان و گله مندی دانشجویان در عرصه ی دانشگاه مطرح نشود به مسیر های آسیب زای دیگر کشانده می شود. آیا وقت آن نرسیده است که تغییر و اصلاح در عرصه دانشگاه را به سرانجام رسانید و آزادی عمل را به دانشجویان واگذار کنید؟

امروز در دانشگاه های کشور شاهد هستیم که برای اخذ مجوز سخنرانی یک نماینده ی مجلس یا یک چهره ی معروف سیاسی با پیچ و خم های متعدد و مانع تراشی متعدد مسئولان همراه است.

وزیر محترم امیدواریم با تدبیر و درایت شما فضای دانشگاه از بی رغبتی و بی تفاوتی دانشجویان نسبت به شرایط سیاسی و فرهنگی کشور خارج شود.  همچنین تقاضا دارم رعایت انصاف در اختصاص امکانات و بودجه ها به تشکل ها و همچنین امور فرهنگی و پرهیز از تبعیض ها از اولویت های مسئولین باشد چرا که منجر به عدم حضور انواع گرایش ها و اندیشه ها در فضای عمومی جامعه می شود.

سخنرانی آقای یوسفی نژاد نماینده انجمن اسلامی دانشجویان:

بحث اولی که می خواهیم مطرح کنیم بحث اتحادیه هاست. از هر فعال دانشجویی که بپرسید دغدغه ی اصلی او داشتن اتحادیه انجمن های اسلامی است. تشکل بدون اتحادیه یک تشکل یتیم است چرا که یک دست صدا ندارد! یعنی ما و دیگر دانشجویان که نیروی خلاق و متفکر جامعه محسوب میشویم راه ارتباطی برای فعالیت موثر در سطح کشور نداریم که ایجاد کمبود های بسیاری کرده است. ما نمی توانیم همفکری مشترک با یکدیگر داشته باشیم قول هایی به ما داده شد اما ان شاالله که تسریع بشود.

مورد بعد اینکه قبل از انتخابات بحث جوان گرایی بود. دیدیم که دانشجویان خط اول تبلیغات برای مشارکت حداکثری بودند ولی بعد از انتخابات چه در ماجرای وزیر علوم و چه در سایر جنبه ها دانشجویان نادیده گرفته شدند. واقعا استفاده نکردن از این نیروی جوان و فعال دانشجویی در نهاد های مشورتی نتیجه ای جز بی رغبتی دانشجویان ندارد. قبل از انتخابات به ما قول های جوان گرایی داده می شد اما بعد از انتخابات چیزی که دیدیم فقط یک وزیر جوان بود و غیر از آن چیزی برای جوانان و دانشجویان به دست نیامد.

مورد بعد اینکه همانطور که آقای رضایی گفتند الان 30 کانون در دانشگاه داریم که کارهایی را انجام می دهند که تشکل ها آن ها را تخصصی تر و بهتر انجام می دادند. به نظر می رسد این کانون ها نیروهای فعال تشکل ها را جذب میکنند و این مشکل هست که یک کانون یک سال فعال است، تعدادی دانشجو را جذب میکند بودجه دریافت میکند اما بعد از یک سال می بینیم اسمی از آن نیست یا فعالیتش کمرنگ شده است. در صورتی که یک تشکل می بینیم 30 یا 40 سال شناسنامه دارد. به نظرم هر دو طیف از این ماجرا آسیب میبینند. من برنامه ی آقای رسایی را که بسیج برگزار کرده بود دیدم 18 نفر در سالن نشسته بودند که داستان غم انگیزی در دانشگاه است. ما برای روز دانشجو یک هفته با تمام توان تبلیغ میکنیم بنر میزنیم و نصف سالن پر نمی شود. یکی از عوامل این مسئله بحث کانون هاست که نیرویی که قابلیت متمرکز کردن دارد را پراکنده میکند.

نکته ی دیگر رعایت مساوات و عدالت واقعی بین تشکل های دانشگاه است. اگر بخواهم مثال بزنم سال گذشته در مسئله ی راهیان نور 125 میلیون تومان هزینه داشته است در صورتی که کل بودجه ی یک تشکل انجمن اسلامی به 30 میلیون تومان هم نمی رسد که همانطور که آقای سلیمیان گفتند برای استفاده از همان هم با کلی مشکل و پیچ و خم  داریم. نبود عدالت و مساوات در اختصاص بودجه و امکانات این فضا را به وجود آورده که دانشجویانی که به دانشگاه می آیند با ترس و لرز عقاید خود را می گویند.

ما مسائل مختلف مثل غذا و امکانات را به مناسبت های مخلف مثل روز دانشجو پیگیری میکنیم شاید اصلاحاتی هم رخ بدهد اما بعد میبینیم بعد از دو سه ماه مجدد همان وضعیت است. وقتی دانشجو میبیند به خواسته هایش نمی رسد بی رغبت می شود. همین است که وقتی روز دانشجو مراسم برگزار میکنیم 30 در صد سالن پر می شود. ان شاالله روزی برسد که به جای اینکه دانشجو مطالبه گر باشد مسئولین بیایند و مطالبه کنند.

سخنرانی خانم پگاه منصوری نماینده نشریات دانشجویی:

آقای دکتر! فعالیت های فرهنگی دانشجویی مستقل، دغدغه مند و مطالبه گر هر روز  در اثر عوامل مختلف بیشتر در سراشیبی نزول قرار می گیرند و مدام شاهد  گسترش خودخواهی، منفعت طلبی و بی تفاوتی نسبت به جامعه و خیر عمومی هستیم. در صدرعوامل این روند، عملکرد نامناسب مسئولان قرار دارد. اگر مسئولان عالی رتبه تصمیم عاجلی برای تغییر و تحول بنیادی نگیرند، اگر قانون محوری جای سلیقه، احترام به تفکرات و سبک های زندگی متفاوت جای القا و اجبار یک سبک زندگی و یک تفکر، احترام به حقوق همه افراد جای سرکوب و  عدالت جای تبعیض قرار نگیرد، به زودی شاهد فروپاشی در همه زمینه‌ها خواهیم بود.به نظر می‌رسد اگر عزمی برای اصلاح امور باشد بهتر است از دانشگاه  که آینده ساز کشور است شروع کرد، چرا که انجام تغییرات در دانشگاه آسان‌تر و کم هزینه‌تر از جامعه است. دانشگاه باید محیطی باشد برای همه دیدگاه‌های سیاسی فرهنگی اجتماعی، دانشگاه باید مامنی باشد برای همه سلایق و سبک زندگی‌ها، دانشگاه باید آغازگری باشد برای رفع تبعیض‌ها، دانشگاه باید ملجأیی باشد  برای احترام به حقوق انسانها، قطعا اگر این موضوعات در دانشگاه نهادینه شود جامعه نیز از آن متاثر خواهد شد.

اما نشریات دانشجویی ، اگر دانشجو موذن جامعه است فعالان نشریات دانشجویی چشم تیز بین آن موذن هستند، از بین فعالیت های فرهنگی، عرصه نشریات به دلیل آگاهی بخشی و تاثیرگذاری فراوانی که بر تفکرات و نگرش افراد جامعه دارد از اهمیت بالایی برخوردار است.  فعالان نشریاتی ضمن نظارت بر ارکان دانشگاه و کشور و رصد کردن مشکلات و کاستی ها، نقصان ها را به نیت اصلاح فریاد می زنند و با نشر اندیشه‌ها و دیدگاه‌های خویش، زمینه تضارب آرا و بالندگی اندیشه و  آگاهی جامعه را فراهم می آورند.  اما امروز نشریات با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم میکنند. مانند:

نظارت های پیش از چاپ که به حمدالله در دانشگاه ما و بسیاری از دانشگاه های دیگر در سال های اخیر رفع شده است

 عدم حمایت مادی و معنوی درخور و مناسب که در بسیاری از دانشگاه ها هنوز مطرح است

سنگ اندازی و سخت گیری کمیته های ناظر بر نشریات دانشگاه ها در اعطای مجوز نشریات

تبعیض های آشکار بین نشریات مستقل و منتقد و نشریات وابسته

بروکراسی اداری طولانی که منجر به ارسال  دیرهنگام نشریات به چاپخانه و سوخت شدن مطالب میشود.

مهم تر از همه خودسانسوری ناشی از احساس ترس و ناامنی است،  وقتی دانشجو نتواند دغدغه و مشکلات خود و ایرادات وضع موجود را بدون لکنت زبان بگوید نشریه او پر می شود از مطالب درجه ی دو، تکراری و سطحی.

از دیگر مشکلات رقیب تراشی افراد دولتی و وابسته برای نشریات مستقل و منتقد است.

ضمن تشکر از دکتر فراهانی برای تلاش هایشان جهت بازسازی فرهنگی در دانشگاه های علوم  پزشکی متاسفانه این معاونت خواسته یا ناخواسته با تشکیل کمیته دانشجویی مفدا، نشریات دانشجویی را از مسیر اصلی خارج کرده و دانشجویان را از فضای مطالبه گری دور کرده و به انفعال کشانده است. البته در جلسه ایی که به لطف ایشان به حضور  نمایندگانی از دانشجویان شهر های مختلف برگزار شد، ایشان متعهد به انجام برخی اصلاحات اساسی شدند که امیدواریم زودتر این وعده ها محقق شوند.

سخنرانی آقای علی زارع نماینده تشکل دفتر تحکیم وحدت:

از آنجا که امروز در جمع های دانشجویی ترم پایین سیگار مثل نقل و مواد مخدر در ترم های بالاتر مانند نبات است و مشروبات الکلی جزء نوشیدنی های معمول جشن هاست و روابط دختران و پسران تبدیل به ازدواج سفید شده، خودارضایی سکه  رایج دانشجویان شده، مسئولین نیز مشغول ثبت آثار در جشنواره های 1و 2 و 3 و 4 هستند ما نا امید از این هستیم که تصمیمات جنابعالی اثری شایان بر این روند بگذارد و از آنها می گذریم. اما در صورت صلاح دید ریاست محترم دانشگاه و معاونین حاضریم در جلسه ای جداگانه ماوقع را شرح دهیم.

به نظر میرسد یکی از اصلی ترین علل قابل حل و در دسترس و ممکن در این جمع مسئله ی آموزش باشد. به همین دلیل این فرصت اندک را غنیمت شمرده و به این مسئله می پردازیم.

از آنجا که رشته ی پزشکی تعداد بالایی از دانشجویان را به خود اختصاص می دهد در اولویت نسبت به سایر رشته ها به آن می پردازیم. امروز بیش از هر دوره ای نیازمند مراکز علمی و دانشجویی خارج از سیستم برای افزایش اتکا و کارایی عملی در علوم پزشکی هستیم.

 اساتید مسئولیت و وظیفه ی خدمات درمانی در برابر ارتقا علمی از طریق پژوهش را دارند و طبیعتا افزایش پژوهش ها باعث شده از بار آموزشی دانشگاه کاسته شود و اعتراضات دلسوزانه و فراوانی از سمت دانشجویان و برخی اعضای هیئت علمی را در پی داشته باشد.


سه سالی است که حرکتی توسط کمیسیون علمی انجمن ما و حمایت انجمن اسلامی تحت عنوان طرح بالینی اتیکت شروع شده است. ابتدا مسئولین می فرمودند که شما را به کار علمی چه کار! کار علمی را با سیاست قاطی نکنید! بعد از مدتها دویدن دیدند بالاخره نمی شود در برابر اراده ی محکم ما بایستند! گفتند بیایید پروپوزال بنویسید مقاله بنویسید تا نه سیخ بسوزد و نه کباب! البته که ما هم معتقدیم کار باید علمی باشد. آقای وزیر ما پیشنهاد مشخص داریم که همه ی مسئولین نسبت به تمامی اساسنامه ای با این صراحت که به حق دانشجویان برای شرکت در برنامه ریزی های بلند مدت و کوتاه مدت برگزاری سمینار ها و حتی نظارت بر تمامی کارگاه های آموزشی دانشگاه تایید شده و مصوبه شورای عالی فرهنگی دانشگاه نیز هست پایبند بوده و همکاری لازم با انجمن ها صورت گیرد.

آقای وزیر ما از شما خواسته ای ممکن معقول منطقی شرعی و قانونی داریم که به همین دوستان مسئول بفرمایید وقتی عده ای مخلصانه و بدون چشم داشت وارد عرصه ای می شوند همکاری ها را مضاعف کرده و کمک کنند. بنابر این خواهشمند است دستور فرمایند تا تمامی مراکز از هیئت محترم نظارت تا مدیران اجرایی بیمارستان ها و ادارات همکاری لازم را به انجام برسانند.

آقای دکتر هاشمی با توجه به حضور بیش از 100 نفر دانشجو در مقاطع مختلف پزشکی و اساتید خوش فکر و فعال آموزشی همچون دکتر هاشمی، سرکار خانم دکتر گلشن و آقای دکتر صادقی پیشنهاد میکنم طبق روند معمول قانونی دستور فرمایید اجازه ی فعالیت مرکز دانشجویی خارج از سیستم با نام اتیکت ذیل انجمن اسلامی دانشجویان دفتر تحکیم وحدت با ویژگی های اختصاصی دانشجو محور و در جهت کاربردی کردن علوم پزشکی در نظر گرفته شود.

سخنرانی آقای مصطفی میررمضانی نماینده ی دانشجویی شورای  انضباطی و نماینده دستیاران:

بنده مبررمضانی هستم در کمیته ی منفور انضباطی. مشکلی که ما در کمیته با آن رو به رو هستیم این است که برخی قوانین مربوط به کمیته بسیار قدیمی است؛ حتی برخی از آن ها متعلق به 25 سال پیش است و برخی جرایم در آن اصلا تعریف نشده از جمله جرایم  پروهشی. لذا توجه کنید که قوانین کمیته های انضباطی حتما نیاز دارد که به روز رسانی شود.

با وجود چنین مشکلی ملاک تصمیم گیری ها شخصی است. خوشبختانه در دانشگاه ما همیشه از حق دانشجو دفاع می شود ولی آنقدر دست این کمیته باز هست که در دانشگاه های دیگر ممکن است تصمیماتی گرفته شود که عادلانه نباشد و ملاک تصمیم گیری کاملا شخصی باشد.

در راستای طرح تحول نظام سلامت  که طرح خوب و در عین حال بلند پروازانه ای هم بود بیشترین فشار قابل پیش بینی به کادر پزشکی آمد که از جمله ی آن ها دستیاران هستند.از سال 93 تا سال 96 حدود 100 درصد کمک هزینه تحصیلی یا دستمزد دستیاران افزایش داشته و ما تشکر می کنیم اما با این وجود 1.5 میلیون تومان برای منی که متاهل هستم و اجازه ندارم جای دیگری کار کنم و اجاره خانه را نیز باید بدهم اصلا مبلغی نیست که کفاف نیاز های اولیه ی زندگی من را بدهد؛ بنابراین خواهش میکنم در این زمینه توجه بیشتری به دستیاران شود. اما ممکن است بفرمایید که بودجه ی کافی نیست همانطور که همیشه گفته شده! پس حداقل برخی وظایف غیر ضروری دستیاران که برخی از آن ها بسیار پیش پا افتاده اند را حذف کنید برای دستیاری که 15 تا 20 کشیک در ماه می دهد پر کردن لاگ بوکی که مخصوص دستیاران است کاری مسخره ونا معقول است.

اگر امکان دارد تسهیلات بیشتر بشود از جمله بیمه درمانی پزشکان. تقاضای دیگری که دارم این است که از پزشکان بیشتر دفاع کنید. الان پزشکان از هر طرف مورد هجمه هستند خودتان حتما در نظر دارید آمار پزشکانی که خودکشی کرده اند را! دولت تدبیر و امید معتقد است که اعتراضات مدنی باید وجود داشته باشد! اعتراض مدنی تر  از خودکشی؟ در همین اصفهان پزشکانی هستند که خودکشی کرده اند یا در بخش روانپزشکی بستری هستند. تشریف بیاورید و ببینیدشان و صحبتشان را بشنوید. خواهش میکنم در رسانه ها از پزشکان دفاع کنید و دل آن ها که در این مدت خون شده را بدست آورید.

صحبت آقای محمدپور، فعال فرهنگی دانشگاه:

صحبتم را با این جمله آغاز میکنم "شما اگر فعال فرهنگی باشید به رسمیت شناخته نمی شود تا وقتی که رنگ سیاست بگیرید" این حرف را در مخالفت دوستمان امیر یوسفی نژاد عرض میکنم که گفتند تشکل ها فعالیت فرهنگی را با جدیت انجام می دهند. به نظرم این کاملا وظیفه ی کانون هاست و باید به کانون ها بیشتر از این بها داده بشود که در این جلسه از هر تشکل سیاسی یک نماینده باشد ولی از طرف کانون ها فرهنگی تنها یک نماینده! اگر بخواهیم بهترعمل کنیم باید تشکل ها یک نماینده بفرستند یا کانون ها در شاخه های مختلف نمایندگانی را بفرستند.

من در اینجا به نمایندگی از کسی نیامدم و به عنوان فعال فرهنگی کاملا مستقل حضور دارم. آقای دکتر خیلی دوست داشتم با شما در رابطه با بیمه ها صحبت کنم. راجع به افزایش قیمت داروها -چون خود شما چشم پزشک هستید- ما قطره ناپریون را داشته باشیم با قیمت 1500 تومان و در عرض یک هفته بشود 4600 تومان! واقعا جای تعجب دارد. یا کسی که در همین اصفهان داروی گیاهی تولید می کند در هر سال 4 مرتبه قیمت خود را افزایش بدهد، جای تعجب دارد! یا شرکت داروسازی به نامی در تهران فقط به خاطر اسمش و برندش دارو هایی با کیفیت مشابه دیگر داروهای داخلی را تا چند برابر قیمت می فروش ، جای تعجب دارد!

محدود شدن بیمه سلامت همگانی که همه ما برای کشاندن مردم به صندوق های انتخاباتی روی آن مانور دادیم جای تعجب دارد. همه ی اینها را می خواستم مفصل توضیح بدهم اما چون به عنوان فعال فرهنگی اینجا هستم راجع به فرهنگ صحبت خواهم کرد.

سه نکته در رابطه با فرهنگ خواهم گفت:

فرهنگ بازار یابی؛ آقای دکتر! همه جای دنیا ویزیت شرکت های داروسازی نزد پزشکان ویزیت های علمی است یعنی توضیح می دهند که با چه روش های علمی داروها تهیه شده اند و کیفیت دارو چگونه است و با چه امکاناتی و از این قبیل اطلاعات؛ اما ویزیت ها در کشور ما مالی هست یعنی شرکت های داروسازی برای اینکه داروهایشان فروخته شود به پزشکان هدایایی می دهند. دلم می خواهد وزارت بهداشت نظارتی بر این مطلب نماید و شاهد نباشیم که پزشکی نامی در اصفهان در حوزه ی خون شناسی در مطبش تعداد داروهای تجویزی هر شرکت را شمارش کرده تا به حدی آن ها را برساند.

مورد بعد فرهنگ ویزیت هست. ما خیلی از بیمارانمان شاکی هستند از نحوه ویزیت پزشکان در مطب هایشان که به صورت خیلی مشخص در رابطه با پزشکان زنان و زایمان هست. از خیلی از بیمارانشان می شنویم که 5 یا 6 مریض را با هم ویزیت می کنند و این مطلب دردسر ساز می شود. مثلا در معاینه ی خانمی جوان و یا مشکلات خصوصی آنها حریم خصوصی را رعایت نمی کنند و اگر مخالفتی کنند از مطب بیرون فرستاده می شوند! انتظار داریم بر نحوه ویزیت پزشکان در مطب های خصوصی شان نظارت وجود داشته باشد.

مورد سوم در رابطه با فرهنگ داروهای گیاهی است! که در رابطه با عطاری هاست؛ در صورتی که داروخانه های ما به صورت مرتب توسط معاونت غذا و دارو و هم توسط بازرسین بیمه ها به صورت مرتب و سختگیرانه بازرسی می شوند یک صنفی را ما داریم که به صورت موازی فعالیت می کنند به نام عطار ها! که اگر فعالیتشان فروش گیاهان دارویی و مشاوره های تحت عنوان طب سنتی-ایرانی باشد مشکلی نداریم. ام در همین خیابان شمس آبادی یا آمادگاه خودمان که بروید عطاری ها مشغول فروش همین داروهای شرکت های داروسازی هستند که انتظار رسیدگی داریم.

سخنرانی دکتر جلایی نماینده ی دستیاران:

متاسفانه برای این جلسه دعوتی از ما صورت نگرفته بود و به صورت اتفاقی به کمک دکتر صبوری در جریان قرار گرفتیم.

همانطور که اطلاع دارید هیچ دوره ای در طول دوره ی تحصیل پزشکی به اندازه دوران رزیدنتی سخت نیست. همانطور که اطلاع دارید در نظام سلامت و به ویژه با اجرای طرح تحول نظام سلامت که موفقیت های چشمگیری داشته است بار اصلی طرح بر عهده ی دستیاران بوده و خواهد بود. همانطور که ما به عنوان خط اول درمان در حال تلاش و فعالیت هستیم توقع داریم به عنوان اخرین نفر جهت سخنرانی نباشیم. بسیاری از مسائل هست که سعی می شود مطالب مهمتر عنوان شود تا تکرار مکررات نباشد.

در رابطه با حقوق ماهیانه دستیاران با وجود چنین شرایطی در جامعه این حقوق تناسبی با کار دستیاران ندارد. فکر می کنم با حقوق به طور متوسط 1 تا 1.5 میلیونی در این شرایط جامعه زندگی یک دستیار حداقل کیفیت را نیز در جامعه نخواهد داشت و شرایط به گونه ای شده که دستیاران بجای اینکه دغدغه شان مسائل آموزشی و درمان بیماران باشد به فکر مسائل معیشتی زندگی هستند. قطعا در صورت عدم تامین نیاز های معیشتی نمی توانیم از یک دستیار با این حجم کاری انتظار داشته باشیم نقش خوبی در نظام سلامت ایفا کند. کاری به مقایسه ی دستیاران در کشور های دیگر ندارم زیرا قیاس نادرستی است. اما صرفا با یک حساب سرانگشتی میبینیم 10 درصد حقوق یک متخصص به دستیاران پرداخت می شود.

مورد بعد کارانه ها هست که کارانه ها بسیار سلیقه ای به دستیاران پرداخت می شود. به طور مثال 15 ماه کارانه پرداختی علوم پزشکی اصفهان عقب است و آنچه مهم است تفاوتی هست که در این رابطه وجود دارد و دانشگاه علوم پزشکی تهران 4 ماه جلو تر است در پرداخت کارانه به دستیاران! یا چرا مبلغی که به عنوان کارانه به دستیاران علوم پزشکی اصفهان پرداخت می شود نسبت به دانشگاهی مثل شیراز تفاوت دارد و کمتر است. طبق فرمول دو درصدی که وزارت خانه از درآمد دانشگاه برای پرداخت به دستیاران تصویب کرده آیا این تفاوت به این معنی است که درآمد دانشگاه علوم پزشکی شیراز چندین برابر دانشگاه علوم پزشکی اصفهان است؟ که چنین چیزی بعید است.

مشکل بعد بیمه درمانی هست که دستیاران هیچگونه بیمه درمانی ندارند تامین اجتماعی که بماند ... ! نبود بیمه باعث می شود سنوات برای دستیاران حساب نشود و برخی از متخصصین بعد از فارغ التحصیلی به دلیل نبود سنوات و شرایط سنی در استخدام دچار مشکل می شوند. ساعات کاری که رزیدنت ها فعالیت می کنند فراتر از ساعات مجاز است و وزارت خانه در هیچ آیین نامه ای حداکثر فعالیت دستیاران را تعیین نکرده و فقط حداقل مشخص شده است.

فعالیت دستیاران با ساعت کاری 600 ساعت که حتی تا 48 ساعت مداوم طول می کشد باعث شده گاها نتوانند مسیر درمانی مناسبی برای بیمار در نظر بگیرند. در مورد آموزش دستیاران باید گفت با اجرای طرح تحول نظام سلامت با این حجم از بیماران باعث به حاشیه رانده شدن آموزش شده است و مقصری هم در این رابطه نمی یابیم به طوری که اساتید گاهی عنوان می کنند من فرصتی برای آموزش ندارم! مورد بعد هزینه ای است که بابت انتقالی از رزیدنت گرفته می شود که در یکی دوسال اخیر دو ونیم برابر شده است. مطلب دیگر اینکه کمک هزینه ای به دستیاران پرداخت نمی شود و ردیف بودجه ای برای آن در نظر گرفته نشده است .

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.