جمعه ۲۶ شهریور ۱۴۰۰ - ۲۰:۰۵

به مناسبت روز اورژانس و فوریت‌های پزشکی؛

تاریخچه اورژانس در سطح دنیا

تاریخچه اورژانس در سطح دنیا

بیست و ششم شهریور ماه فرصتی برای قدردانی از بزرگوارانی است که سختی‌های بسیار را بر خود و خانواده‌های‌شان هموار می‌کنند تا هموطنان نیازمند در کوتاه‌ترین زمان به مراکز درمانی رسانده شوند و سلامت خویش را بازیابند. خدمت گزاران عرصه سلامت از جمله کسانی هستند که اگر روزی به نام این تلاشگران نامگذاری شده است، برای یادآوری و شناخت بیشتر خدمات آنان است.

به گزارش مفدا بم، تلاشگران عرصه فوریت‌های پزشکی در بیشتر مواقع اولین کسانی هستند که بر بالین مصدومین و نیازمندان دریافت خدمات درمانی اورژانسی حاضر می‌شوند و حفظ حیات آنان را بر عهده می‌گیرید که نشان از اهمیت والای خدمت آن‌ها و جایگاه ارزشمند اورژانس است. کسانی که برای ارائه خدمات شایسته به بیماران و مراجعین، همواره خود را به دانش روز، مهارت‌های فنی و اخلاق حرفه‌ای آراسته و با احساس مسئولیت و رسیدن بر بالین بیماران در سریعترین زمان ممکن بعنوان فرشتگان نجات، حلاوت نجات جان انسان‌ها را با عمق وجودشان احساس نموده‌اند و زندگی دوباره را به ارمغان می‌آورند.

بیست و ششم شهریور ماه فرصتی برای قدردانی از بزرگوارانی است که سختی‌های بسیار را بر خود و خانواده‌های‌شان هموار می‌کنند تا هموطنان نیازمند در کوتاه‌ترین زمان به مراکز درمانی رسانده شوند و سلامت خویش را بازیابند.

به همین منظور مروری داشته باشیم بر تاریخچه اورژانس در سطح دنیا؛

دوران باستان:

در افسانه‌های روم باستان آمده است که برای حمل بیماران از گردونه‌های جنگی استفاده می‌شده است و بدین‌وسیله آنان را از صحنه‌های نبرد دور می‌کردند و به درمان آنان می‌پرداختند.

در دوران باستان مراکز درمانی به‌طور مجزا و مشخص، وجود نداشتند. در یونان باستان نیز معابد، محل درمان بیماران بودند. شاید اولین مراکز درمانی مستقل، در سری‌لانکای امروزی در سال های حدود ۴۳۰ قبل از میلاد حضرت مسیح شکل گرفته باشند.

پس از آن در قرن اول قبل از میلاد، رومی‌ها نوعی بیمارستان یا مرکز درمانی برای ارائه خدمات درمانی به گلادیاتورهای زخمی در شهرها ایجاد کردند و نام Valetudinaria بر آن نهادند.

با شکل گرفتن مراکز درمانی، مسأله انتقال بیماران به این مراکز نقش جدی‌تری به خود گرفت و اقوام مختلف روش‌های مختلفی برای این مسأله برگزیدند.

قبایل سرخپوست از نوعی سورتمه، مصریان از کجاوه‌های سوار بر شتر(pannier) و سایر ملل از روش‌های دیگر برای حمل بیمار استفاده کردند.

در قرن ۱۵ میلادی پادشاه اسپانیا، شاه فردیناند و همسرش ملکه ایزابل نوعی بیمارستان سیار به نام ambulancia طراحی کردند که در صحنه نبرد به کمک سربازان زخمی می‌شتافت.

قرن هیجدهم و نوزدهم:

 در جریان جنگهای ناپلئونی در اوایل قرن نوزدهم، رئیس جراحان ناپلئون بنام جین لاری"آمبولانس پرنده"یا ambulance volante را تشکیل داد که بر انجام جراحی اورژانسی در نزدیکی محل جنگ تاکید داشت. گرچه این آمبولانس چیزی بیش از یک گاری اسبی پوشش دار نبود اما نام لاری بعنوان تشکیل دهنده نخستین سیستم پیش بیمارستانی که از تریاژ(اولویت بندی مصدومین) و نقل و انتقال استفاده نمود، ثبت شد.

در فاصله سالهای ۱۸۶۱ تا ۱۸۶۵ در جریان جنگ تمدن در ایالت متحده، پرستاری بنام کلارا بارتونکارهماهنگی مراقبت از بیماران و افرادآسیب دیده را بر عهده داشت. علیرغم عدم توافق رهبران ارتش او بر حضور در خط مقدم، جایی که مردان زخمی از نبود ساده ترین توجهات پزشکی در رنج بوده و اغلب می مردند، اصرار داشت. او روند تریاژ و انتقال سربازان را به بیمارستان های موقت در خانه ها، کلیساها و طویله های مجاور، خارج از صحنه جنگ، سازماندهی نمود. نخستین سرویس آمبولانس شهری نیز حدوداً در همان زمان (۱۸۶۵) در سینسیناتی اوهایو شکل گرفت. چهار سال بعد در سال ۱۸۶۹ سرویس آمبولانس دپارتمان، دپارتمان سلامت شهر نیویورک در خارج از بیمارستان بلوو شروع بکار کرد. هر دو مورد از این آمبولانس ها شامل درشکه های اسبی بوده که به طور خاصی طراحی شده و حامل پزشکانی با اطلاعات در زمینه های مختلف بیمارستانی بود.

قرن بیستم:

در جنگ جهانی اول، زمان متوسط ۱۸ ساعت برای تخلیه سربازان با مرگ و میر بالای آنها همراه بوده است. در نتیجه در جنگ جهانی دوم سیستمی طراحی شد که در آن آمبولانس های جنگی سربازان را از خط مقدم به بخش ارائه مراقبتهای بیشتر منتقل می کردند. البته بسیاری از این بخش ها از محل جنگ خیلی دور بودند و این خود باعث تاخیر شدید در مراقبت از بیمار می شد. در بسیاری از موارد، از زمان ایجاد آسیب تا انجام جراحی سرنوشت ساز، چندین روز طول می کشید.

طی جنگ کره و ویتنام، پیشرفت های زیادی در زمینه سیستم توزیع مراقبت از بیماران صورت گرفت. سربازان زخمی در محل جنگ و در زمان وقوع صدمه تحت درمان قرار گرفته و برای جراحی اصلی و با هلی کوپتر به بیمارستان منتقل شدند. این کار در ویتنام اغلب در عرض ۱۰ تا ۲۰ دقیقه صورت می گرفت. پس از تثبت وضعیت بیمار و امکان حرکت دادن او (عموما در عرض ۲۴ تا ۴۸ ساعت) به منظور درمان بیشتر، بیمار را توسط جت به پایگاه نیروی هوایی کلارک در فیلیپین منتقل می نمودند. کاهش زمان لازم برای دریافت مراقبتهای تعیین کننده در کنار پیشرفت در زمینه روشهای پزشکی، مرگ و میر را تاحد قابل ملاحظه ای کاهش داد. کلاً پیشرفتهای مهم در زمینه مراقبت در ترومادر هنگام جنگ روی داد.

تا اوایل دهه ۱۹۶۰ خدمات و مراقبت آمبولانس اورژانس در ایالات متحده تفاوت گسترده ای داشت. در برخی نقاط، مراقبت را گروهانهای کمکهای اولیه پیشرفته و آموزش دیده دارای آمبولانس مدرن و مجهز انجام می دادند. در تعداد اندکی از مناطق شهری، خدمات آمبولانس بیمارستانی دارای کارکنان انترن و کادرهای پزشکی مراقبتهای اولیه وجود داشت. در مناطق زیادی، تنها مراقبت اورژانس و خدمات آمبولانس را مراکز محلی برگزاری مجلس ختم با استفاده از نعش کش هایی انجام می دادندکه با تغییر شکل برای حمل برانکار به جای آمبولانس به کار می رفتند. در سایر مناطق، پلیس یا آتش نشانی از وانت های مسقف دارای برانکار و جعبه کمکهای اولیه استفاده می کردند. کارکنان آنها هم اکثراً یک راننده و یک فرد دارای آموزش متوسط کمکهای اولیه بودند. در مناطق اندکی نیز برای جابجایی بیمار، آمبولانس خصوصی با همان تعداد کارکنان وجود داشت که وظیفه اصلی آنها انتقال بیمار به بیمارستان بود.

تا اوخر دهه ۱۹۶۰، تعداد کمی از ایالتهای آمریکا از مراقبتهای اورژانس پیش بیمارستانی شهری برخوردار بودند. اقدامات ابتدایی و ناشیانه، متصدیان آمبولانس، آموزش ندیده و تجهیزات حداقل بوده است. توصیه های درمانی در دسترس نبوده و تنها رابطه متقابل بین پزشکان و پرسنل EMS در مرکز تحویل گیرنده صورت می گرفته است.

سرانجام وقتی هزینه ها و تقاضا برای سرویس های بیشتر، بسیاری از آمبولانس های وابسته به بنگاههای کفن و دفن را مجبور به کنار کشیدن نمود، دپارتمان آتش نشانی و نیروی پلیس متوجه شدند که باید سرویس آمبولانس ارئه دهند. در بسیاری از مناطق، سرویس های آمبولانس داوطلب، متشکل از آزانسهای محلی و مستقل ارائه دهنده مراقبت پیش بیمارستانی تشکیل شد.

خبرنگار مفدا بم: مینا ستوده نیا

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.