چهارشنبه ۲۴ شهریور ۱۴۰۰ - ۱۴:۰۳

نترس! کمک گرفتن بهترین هدیه ای است که می توانید به خودتان و دیگران بدهید

1

خودکشی اغلب از احساس ناامیدی شدید سرچشمه می گیرد. این تصور وجود دارد که هیچ راهی برای تسکین عاطفی یا جسمی جز پایان دادن به زندگی وجود ندارد.

  خودکشی شامل پیوستاری از از فکر کردن به خودکشی تا اقدام عملی برای ارتکاب آن در نظر آورد. افراد در معرض خودکشی را می توان به سه گروه تقسیم کرد: اندیشه پردازان، اقدام کنندگان و تکمیل کنندگان، اندیشه پردازان افرادی هستند که اخیراً اقدامات آشکاری برای خودکشی انجام نداده اند اما درباره آن فکر کرده یا  طرح ها و آرزوهایی برای ارتکاب آن در سر پرورانده اند، اقدام به خودکشی زمانی است که افراد با هدف پایان دادن به زندگی خود به خود آسیب می رسانند ، اما نمی میرند. خودکشی زمانی است که افراد با هدف پایان دادن به زندگی به خود آسیب می رسانند و در نتیجه می میرند.

   افکار خودکشی، می تواند هر کسی را بدون در نظر گرفتن سن، جنسیت و پیشینه تحت تأثیر قرار دهد. در واقع، خودکشی اغلب نتیجه یک بیماری روانی درمان نشده است. افکار خودکشی، اگرچه رایج است، اما نباید عادی تلقی شود و اغلب نشان دهنده مسائل جدی تر است.

   خودکشی پدیده ای ویرانگر است و تاثیر عمیقی بر اطرافیان می گذارد. به همین دلیل شهریور ماه، ماه آگاهی از پیشگیری از خودکشی، زمانی برای افزایش آگاهی در مورد این موضوع انگ دار و اغلب تابو نامیده شده است. تا علاوه بر تغییر تصور عمومی، از این ماه برای انتشار امید و اطلاعات حیاتی به افراد آسیب دیده از خودکشی  و تشویق به اقدامات آگاهانه استفاده کنیم و به کمک یک دیگر موارد خودکشی را در سراسر جهان کاهش دهیم. هدف ما این است که افراد، دوستان و خانواده ها به منابع مورد نیاز برای بحث در مورد پیشگیری از خودکشی و درخواست کمک دسترسی داشته باشند.

   جمله «با عمل امید بسازیم» یاد آور این است که برای خودکشی جایگزین وجود دارد و هدف آن ایجاد اعتماد و تابیدن نور و روشنایی در همه ما است که بدانیم اقدامات ما، چه کوچک و چه بزرگ، ممکن است برای کسانی که در حال مبارزه با خودکشی هستند، امید ایجاد کند. پیشگیری از خودکشی معمولا امکان پذیر است و شما نقش کلیدی در پیشگیری از آن دارید. از طریق عمل و اقدام موثر، می توانید برای کسی که در تاریک ترین لحظات زندگی خود به سر می برد تغییر ایجاد کنید.  همه ما به عنوان عضوی از جامعه، به عنوان یک کودک، به عنوان یک والد، به عنوان یک دوست، بعنوان یک همکار  یا به عنوان یک همسایه  می توانیم از کسانی که بحران خود کشی را تجربه می کنند یا افرادی که از خودکشی رنج می برند، حمایت کنیم.

   افکار خودکشی پیچیده هستند. هیچ رویکرد واحدی وجود ندارد که برای همه کار کند. آنچه ما می دانیم این است که عوامل و رویدادهای خاصی وجود دارند که ممکن است فرد را در برابر خودکشی آسیب پذیرتر کنند و مشکلاتی مانند اضطراب و افسردگی نیز می تواند عامل تعیین کننده باشند. افرادی که خودکشی می کنند ممکن است احساس کنند که از نظر دوستان، خانواده و اطرافیانشان سربار یا اضافی هستند و بنابراین احساس می کنند تنها هستند وهیچ گزینه دیگری ندارند. بیماری همه گیر کووید-19 نیز باعث افزایش احساس انزوا و آسیب پذیری شده است. با ایجاد امید از طریق عمل توانیم به افرادی که افکار خودکشی را تجربه می کنند نشان دهیم که امید وجود دارد و ما به آنها اهمیت می دهیم و می خواهیم از آنها حمایت کنیم. راه های زیادی وجود دارد که می توانیم در سطح فردی کمک کنیم. این ممکن است شامل گفتگو با عزیزان و دوستان ما باشد به امید اینکه انگ زدن به این موضوع و افراد کاهش یابد و صحبت در مورد این مکالمات سخت عادی سازی شود. مسئولیت پیشگیری از خودکشی بر عهده همه است، نه فقط کسانی که در زمینه سلامت روان کار می کنند.

8 نشانه هشداردهنده خودکشی:

· صحبت از مرگ، مردن، احساس ناامیدی، نداشتن دلیلی برای زندگی

· احساس تنهایی و ناامیدی

· گفتن اینکه آنها احساس می کندد سربار هستند

· کناره گیری از دوستان و خانواده یا خداحافظی با خانواده و دوستان

· از دست دادن علاقه به فعالیت ها، کاهش انگیزه

· نوسانات شدید خلقی

· واگذاری اموال

· بهبود ناگهانی یا تغییر مثبت سریع در خلق و خو

عوامل اصلی خطر خودکشی عبارتند از:

· افسردگی، سایر اختلالات روانی یا اختلال مصرف مواد

· درد مزمن

· سابقه اقدام به خودکشی

· سابقه خانوادگی اختلال روانی یا مصرف مواد

· سابقه خانوادگی خودکشی

· قرار گرفتن در معرض خشونت خانوادگی، از جمله سوء استفاده جسمی یا جنسی

· وجود اسلحه یا سلاح گرم دیگر در خانه

· به تازگی از زندان آزاد شده باشد

· مواجهه مستقیم یا غیرمستقیم با رفتارهای خودکشی دیگران، مانند رفتار اعضای خانواده، همسالان یا افراد مشهور

   اکثر افرادی که عوامل خطر دارند اقدام به خودکشی نمی کنند و تشخیص اینکه چه کسی بر افکار خودکشی عمل می کند دشوار است. اگرچه عوامل خطر برای خودکشی باید در نظر گرفته شوند، اما کسی که علائم هشداردهنده خودکشی را نشان می دهد ممکن است در معرض خطر بیشتری باشد و نیاز به توجه فوری دارد.

در اینجا پنج قدم است که می توانید برای کمک به کسی که در درد عاطفی است انجام دهیم:

1. بپرسید: "آیا فکر خودکشی دارید؟"

2. آنها را ایمن نگه دارید: دسترسی به اقلام یا مکانهای مرگ آور (مرگبار) را کاهش دهید.

3. در آنجا باشید: با دقت گوش دهید و احساس آنها را بپذیرید و نشان دهید که متوجه احساس آنها شده اید.

4. به آنها کمک کنید تا در ارتباط باشند: شماره تلفن سه رقمی ۱۲۳ (اورژانس‌های اجتماعی که خودکشی نیز بخشی از آن است) و شماره خط 1480 برای مشاوره تلفنی رایگان را در تلفن ذخیره کنید. همچنین می توانید به برقراری ارتباط با فردی مورد اعتماد مانند اعضای خانواده، دوستان، مشاور معنوی یا متخصص بهداشت روانی کمک کنید.

5. پیگیری کنید و بعد از بحران در ارتباط باشید

در جهت آموزش خود، گفتگو و عادی سازی انسانیت و مهربانی گام بردارید. تلاش نتیجه خواهد داد.

نویسنده: مرجان اسماعیلی، دانشجوی کارشناسی ارشد روان شناسی، همتایار اداره مشاوره و سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی زنجان

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.