یکشنبه ۲۷ تیر ۱۴۰۰ - ۲۱:۱۶

اعدام علی محمد باب، بنیانگذار فرقه بابیه در ۲۷ تیر ۱۲۲۸ خورشیدی

سید علی محمد شیرازی

امیرکبیر، دستور از بین بردن «سید علی محمد شیرازی» را صادر کرد تا این که به دستور شاهزاده حمزه «میرزا حشمت الدوله» استاندار وقت آذربایجان روز ۲۷ شعبان ۱۲۶۱ ه ق در یکی از میدان های تبریز همراه با یکی از پیروانش اعدام شد.

بر حسب آن چه از کلمات بعضی از نویسندگان بدست می آید سید علی محمد فرزند «محمد رضا» شیرازی بود که در محرم سال ۱۳۳۵ هجری قمری در شیراز متولد شد، در زمان کودکی در یکی از تکایای شیراز که در آن مقابر بسیار و قبور بعضی از مشایخ صوفیه بود نزد «محمد عابد» ملقب به شیخنا به مکتب می رفته است.
وقتی به حد بلوغ رسید مشغول تجارت گردید و قدری عربیت و صرف و نحو تحصیل نمود ولی اعتناء زیادی به علوم رسمیه نداشت، بلکه اهتمام او به ادعیه و اذکار و ریاضات بسیار بود، دو سال در بندر بوشهر برای کسب تجارت رحل اقامت انداخت و در هوای گرم تابستان هنگام بلندی آفتاب بر بالای بام می ایستاد و زیارت عاشورا یا اوراد مجعوله ای می خواند و سپس از شغل و عمل دست کشید و در کربلای معلی مجاورت اختیار نمود و در آن زمان تابعین شیخ احمد احسائی بسیار بودند. او نیز به آن طریق میل پیدا نموده با سید کاظم رشتی شاگرد و مروج شیخ احمد احسائی تماس بیشتری می گرفت و در محفل درس او حاضر می گشت و از این جهت اساس معارف او همان معارف شیخیه و صوفیه آن هم به طرز ناقص بوده است.
سید کاظم در بافندگی کلام و عرفان بسیار ماهر بوده از جمله شواهد، کتاب او در شرح قصیده لامیه عبدالباقی افندی است. سید علی محمد بعد از فوت سید کاظم رشتی در سنه ۱۲۶۰ هجری ادعای ذکریت و بعد ادعای بابیت یعنی نیابت خاصه امام غائب(عج) یا باب علوم و معارف خدا نمود و سپس ادعای مهدویت و بعد ادعای نبوت و شارعیت، بلکه ادعای ربوبیت و الوهیت نمود و بعد هم توبه نامه به ناصرالدین شاه در زمان ولایت عهدی او سپرد و در آن دعاوی خود را به کلی انکار نمود. [۱]
سید کاظم رشتی که در سال ۱۲۵۹ ق فوت کرد بعد از فوت او سید علی محمد شیرازی به قصد ادعای مهدویت از شیراز عازم مکه شد تا از آن جا ظهور کند چرا که در روایات خوانده بود که امام غائب (عج) از مکه ظهور خواهد کرد. تا بدین صورت مورد قبول مردم واقع بشود. ولی به علت طوفانی بودن دریا و ترس از غرق شدن از رفتن به مکه منصرف گشته و در بندر بوشهر پیاده شد و در همانجا سکنی گزید و شاگردانش را برای تبلیغ بابیت به شیراز و اصفهان فرستاد، بعداً «حسین خان نظام الملک تبریزی» حاکم و استاندار وقت شیراز با هماهنگی حکومت وقت سید علی محمد شیرازی را از بوشهر به شیراز انتقال، و مجلسی را ترتیب داده و علماء شهر را دعوت نمود تا این که سید علی محمد شیرازی عقاید خودش را ابراز کند. او هم در همان مجلس ادعای پیغمبری کرد، بعد از این که کتک مفصلی از دست مردم خورد او را دستگیر کرده و زندانی کردند بعد از مدتی او را به اصفهان انتقال داده و در آن جا زندانی کردند سپس از اصفهان هم به زندان چهریق «ماکو» یکی از شهرهای آذربایجان شرقی انتقالش دادند.
سرانجام ناصرالدین شاه سید علی محمد شیرازی را برای مناظره با علماء تبریز از زندان چهریق ماکو به تبریز احضار نموده و مجلسی در حضور علماء ترتیب داده تا سید علی محمد به مناظره با علماء پرداخت، علماء تبریز سؤالاتی که از او کردند نتوانست جواب بدهد و از جواب دادن عاجز ماند تا این که علماء تبریز عقیده او را فاسد و قتل او را واجب دانستند. از طرفی امیر نظام (امیرکبیر) دستور از بین بردن «سید علی محمد شیرازی» را صادر کرد تا این که به دستور شاه زاده حمزه «میرزا حشمت الدوله» استاندار وقت آذربایجان روز ۲۷ شعبان ۱۲۶۱ ه ق در یکی از میدان های تبریز همراه با یکی از پیروانش اعدام شد.

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.