دوشنبه ۳ خرداد ۱۴۰۰ - ۰۹:۳۶

به مناسبت فتح خرمشهر در عملیات بیت‌المقدس؛

آزادسازی خرمشهر؛ روایتی که کهنه نمی‌شود

آزادسازی خرمشهر

در سوم خرداد سال ۶۱، خرمشهر نگین انگشتری ایران که پس از ۳۴ روز مقاومت به اشغال رژیم بعثی صدام در آمده بود پس از ۵۷۶ روز از اشغال آزاد شد و ایران از غرور این آزادی سر از پا نمی‌شناخت.

به گزارش مفدا، بعد از آزادسازی خرمشهر زنان و مردان در شهر های کهگیلویه و بویراحمد شادی می‌کردند.مردان ترکه بازی می‌کردند و زنان کل می‌زدند و قلب ایران می‌تپید.در هر شهر و محله‌ای در کنار هلهله و شادی جای  خیلی‌ها خالی بود.

جای آنهایی که رفته بودند تا خرمشهر را آزاد کنند و برنگشته بودند. برخی هایشان پیش از فتح خرمشهر شهید شده و برخی هم اسیرشده  بودند. تعدادشان هم کم نبود و۱۰ اسیر و ۴۵ شهید برای استان کوچکی مثل کهگیلویه و بویراحمد که در آن زمان کمتر از ۴۰۰ هزار نفر جمعیت داشت تعداد زیادی بود. این بدان معنا بود که هر طایفه و خانواده‌ای یک شهید داشت و هم داغدار شهدایش بود و هم آزادی  خرمشهررا بدون عزیزانش جشن می‌گرفت.

اگرچه عملیات بیت المقدس منجر به آزاد سازی خرمشهر شد اما پیش از آن عملیات فتح المبین مقدمه ای بر این حادثه بزرگ تاریخی بود. از عملیات فتح المبین موضوع جنگ جدی شد. ایران عزمش را برای شکستن حصر ابادان و پس گرفتن خرمشهر و سایر مناطق اشغالی و سست کردن مواضع دشمن در خاک خودش جزم کرد.کهگیلویه و بویراحمد در آن عملیات هم ۱۹ شهید داشت.

همه کسانی که می رفتند  می دانستند هدف چیست و چه  خطراتی  پیش رویشان است اما  می‌دانستند آزادی خرمشهر به منزله شکست اعتماد به نفس عراقی است که خاک وطن را اشغال کرده و در تدارک آشیانه سازی برای خود است. پس کهگیلویه و بویراحمدی‌ها هم مثل همه ایران می رفتند تا در دل این حادثه بزرگ قرار بگیرند زیرا آنچنان باز پس گیری خرمشهردور از دسترس می‌نمود که خود صدام هم ادعا کرده بود اگر ایران خرمشهر را باز پس بگیرد کلید بصره را به دستشان می‌دهد.

اهمیت عملیات بیت المقدس برای کهگیلویه و بویراحمدی ها

عملیات بیت المقدس در چهار مرحله انجام شد و هر مرحله مقدمه‌ای بر مرحله دیگر بود اما در نهایت روز سوم خرداد خبر آزاد سازی خرمشهر در کشور پیچید و موجی از شادی در سراسر کشور ایجاد شد. اما نه خبر خوش و نه جشن های مردمی نمی‌توانست جای خالی اسرا و شهدا را پر کند زیرا تصور عمومی بر این بود که پایان جنگ نزدیک است و پیروزی بدون همه عزیزان لطف و حلاوتی ندارد.

یکی از مسائلی که عملیات بیت المقدس را برای کهگیلویه و بویراحمد برجسته می‌کند این است که با وجود آنکه در این عملیات ایران حدود ۱۹ هزار اسیر از عراقی‌ها گرفت اما عراقی‌ها نتوانستند چندان اسیری از ایران بگیرند و از همان تعداد محدود ۱۰ اسیر از استان کهگیلویه وبویراحمد بود . اسرایی که تحت فرماندهی عبدالله نجفی بودند که در مرحله سوم عملیات بیت المقدس در روز ۱۷ اردیبهشت ماه در خرمشهردر محاصره قرار گرفتند و برخی‌هایشان شهید شدند .

شهادت و اسارت پایان داستان خرمشهر نبود. نبرد بیت المقدس هنوز ادامه داشت و چون استان کهگیلویه و بویراحمد یگان رزم مستقل نداشت هر کدام از فرزندان این استان در گوشه ای از خوزستان برای باز پس گیری خونین شهر از دست دشمن بعثی می‌جنگید و تلاش می‌کرد و شهادت دوستان و همشهری و همرزمان هم نتوانست پای اراده آنها را سست کند.

شاهدان فتح

مهدی راستین که در آن زمان جوان ۱۸ ساله‌ای بود به عنوان فرمانده گروهان یکم که با ادغام ارتش و بسیج تشکیل شده بود در مرحله آخر عملیات بیت المقدس و در آخرین ساعات آن عملیات غرور آفرین  مسئولیت حفاظت از پل اتصال خرمشهر و شلمچه را به عهده داشت.

راستین بیش از هفت ماه  به خانه نرفته بود و از عملیات طریق القدس تا فتح المبین و بعد هم بیت المقدس در جبهه‌ها مانده بود حالا در آن سال ماموریت پایانی‌اش بستن راه فرار عراقیها بود.

او می‌گوید : ساعت پنج صبح در نخلستان نزدیک پل مستقربودیم که درگیری شروع شد.تا ساعت ۱۴ حدود ۵۰۰ اسیر از عراقی ها گرفته بودیم با این حال عراقیها که تصورش را هم نمی کردند اینگونه شکست بخورند با خیال آسوده و با اسلحه در حال تردد بودند . برخی هم اوضاع دستشان آمده بود به سمت شلمچه فرار می‌کردند و نمی‌دانستند ما راه را قطع کرده‌ایم.

وی ادامه می‌دهد :خبر آزاد سازی خرمشهر که رسید عراقیها عکسهای امام خمینی و ائمه را که از خانه های مردم خرمشهر درآورده بودند به زیرپوش هایشان چسبانده بودند و یا علی گویان از ما امان می خواستند.

اهل انتقام نبودیم

راستین تاکید می‌کند: دشمن به خاکمان تجاوز کرده بود وحدود دو سال خرمشهر را در دست گرفته بود و خانه‌های مردم را از هر وسیله‌ای خالی کرده بود و برای خودش سنگرهایی مجهز با تمامی امکانات ساخته بود اما  ما فرزندان امام خمینی بودیم و دنبال جنگ و جنگ افروزی نبودیم فقط از خاکمان دفاع کردیم. با اینکه می‌دانستیم پیروز این نبرد هستیم با اسرا بد رفتاری نمی‌کردیم.

وی از داغ سخت حمله ناجوانمردانه عراقی‌ها به دانشکده دختران در خرمشهر در ابتدای جنگ می‌گوید و تاکید می‌کند همان یک رفتار عراقیها می‌توانست بهانه‌ای برای هر نوع انتقام‌گیری ایرانی‌ها باشد اما مسلمان بودیم و با اسرا مطابق دینمان رفتار می‌کردیم.

وی می‌گوید در آن لحظات دیگر اتوبوس جوابگوی جابجایی اسرا نبود و با کامیونها آنها را به عقب انتقال می‌دادیم بین آنها کمپوت هم توزیع می‌کردیم.

وی می‌گوید : نباید فراموش کنیم آرامش در این شکرو  به همین سادگی به وجود نیامده است و برای هر لحظه آن چه جوانانی که پرپر نشده اند و چه سختی‌هایی که نکشیده‌ایم.

ماموریت راستین و گروهانش پس از آزادسازی خرمشهر تمام شد و به عقب برگشتند و دو سال بعد در عملیات دیگری به اسارت نیروهای عراقی در آمد اما در آن روز تاریخی به همراه یک روحانی و یک پاسدار تیربارچی و آرپی جی زن که نامشان را فراموش کرده و فقط می‌داند اهل شهرستان فسا استان فارس هستند از پل خرمشهر- شلمچه دفاع کرد و او نیز همراه همه مردم ایران نماز شکر این فتح بزرگ را در خاک خرمشهر به جا آورد.

فاتحانی که در جشن پیروزی خرمشهر نبودند

 در عملیات بیت المقدس از استان کهگیلویه و بویراحمد ۱۰ نفر اسیر شدند.عبد الله نجفی فرمانده گردان امام هادی (ع) که شهید شد، فتاح محمدی ، مهدی خسروی، فایز جمال سیرت، خسرو نیکنام،جوهر عسکری، اله قلی عراقی، یزدان روز خوش،  سید محمد حسینی و طیب همت نژاد به اسارت نیروهای عراقی در آمدند و هشت سال تمام آرزوی دیدن و لمس خاک وطن را در برزخی که رژیم بعث برایشان ساخت تحمل کردند.

در آن عملیات ۴۵ فرزند کهگیلویه و بویراحمد به شهادت رسیدند.شهدایی که برخی هایشان هنوز پیکرشان پیدا نشده است و جا دارد که در این روز با آوردن نامشان از آنها یادی کنیم.

عبداله نجفی،کرامت احسانی، نصیب اله کریمی، داراب گلستانی، حشمت اله برونگ، اکرم پناهی، برزو ارزاش، رضا قلی آلوس،عیدی آهو نیر،حسین سیاهپور،علی صفدر دژن،الیاس بادگیو،حسین عادلی زاده،عزیز دبستانی ، عیدی کاظمی- فاطمی،قباد روشن فکر،غلامرضا حسینپور،بهرام آزادی ،محمد مختاری،اسفندیار سروش نژاد،جمال الدین دولتخواه،نصرت اله اتابک،عبدالطیف راستگو، رستم دستار،عطا اله غریبی ، طالب انصاری طلب، قهرمان غلامپور،هدایت محرابی، غلامحسین انصاری پور،امیر هاشم مطهر ،محمد ارجمند، محمد قیصری، فرشید ایمانی، کیامرث کردلو  و درویش موسوی، یادشان گرامی.

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.