جمعه ۲۹ اسفند ۱۳۹۹ - ۱۱:۱۳

خیر مقدم به بهار؛

آداب و رسوم عید نوروز و استقبال از آن در مازندران

آداب و رسوم عید نوروز و استقبال از آن در مازندران

مازندرانی‌ها چندین روز زودتر به استقبال بهار می‌روند؛ بدین‌گونه که: نوروزخوانان معمولاً پانزده روز قبل‌ از رسیدن عید نوروز به داخل روستاها می‌آیند و با خواندن شعرها دروصف امامان موسیقی های محلی، سال نو را به آنان مژده می‌دهند.

به گزارش مفدا مازندران در لحظات تحویل سال جدید، مردم استان زیبای مازندران نیز همانند دیگر شهرهای کشور، سفره هفت سیت زیبایی پهن می‌کنند و همگی به دور آن می نشینند و دعای تحویل سال نو را می‌خوانند و منتظر سال جدید می‌شوند. در زمان قدیم که امکانات ارتباطی مانند هم‌اکنون وجود نداشت، مردم مازندران از طریق تیراندازی یا اذان گفتن سال جدید را به همگی اعلام می‌کردند.

بعد از تحویل شدن سال نو یک نفر را به عنوان "مادرمه" یا همان تحویل کننده سال انتخاب می‌کنند که این فرد با یک مجمع که در آن قرآن، آیینه، آب ، سبزه و شاخه‌های سبز جوان قراردارد به خانه وارد شده و چهار طرف خانه را آب می‌پاشد و قرآن را در کنار سفره هفت سین قرار می دهد و آن شاخه‌های سرسبز که معمولا برای درخت آلوچه می باشد را به نیت سال سرسبز و خوش جلوی درب خانه وصل می‌کنند و یا روی طاقچه می‌گذارند.

البته مازندرانی‌ها چندین روز زودتر به استقبال بهار می‌روند؛ بدین‌گونه که:

نوروزخوانان معمولاً پانزده روز قبل‌ از رسیدن عید نوروز به داخل روستاها می‌آیند و با خواندن شعرها دروصف امامان موسیقی های محلی، سال نو را به آنان مژده می‌دهند. نوروز خوانان افرادی هستند که یک نفر اشعار را می‌خواند، یک نفر ساز می‌زند، نفر دیگر که به آن بارکش می‌گویند به خانه‌های اهالی آن منطقه رفته برایشان می‌خوانند:

باد بِهارون بِیَمو / نِئروز سِلطون بِیَمو

مژده هادین دوستان رِ / گل بیَمو گلستون رِ

بهار آمد بهار آمد خِش آمد / علی با ذولفقار آمد، خوش آمد

نِئروزتان نِئروز دیگر / شِه ما رِ سال نِئ بووئه مِوارِک

صاحب خانه هم با دادن پول، شیرینی، گردو، تخم مرغ و نخود، و کشمش از آنان پذیرایی می‌کند.

از دیگر مراسم هایی که از زمان‌های قدیم به جامانده در کشورمان و همچنین استان مازندران ، چهارشنبه سوری است که در پایان چهارشنبه هر سال برگزار می‌شود. صبح روز چهارشنبه آشی به نام هفت ترشی، درست می‌کنند. در این آش هفت نوع ترشی مانند آب نارنج، آب لیمو، آب انار، سرکه، گوجه سبز، و آب ازگیل می‌ریزند و بعد از درست شدن بین همسایه‌ها پخش می‌کنند. غروب روز می‌خوانند با آرزوی شادی و خوشی برای خود و خانواده خود از روی آتش می‌پرند.

مازندرانی‌ها چند روز مانده به عید مقدار زیادی برنج را می خیساندند و بعد از شستشوی کامل آن را نیمه خشک می کردند و به همراه دیگر زنان به دنگه سر (آسیاب دستی) می‌رفتند و برنج ها را آرد می‌کردند که به آرد برنج ((دنکو)) می‌گویند و پس از آن که سهم صاحب آسیاب را از دنکو دادند به خانه بر می‌گشتند، دنکو را روی حرارت ملایم تفت می‌دادند آن وقت با پودر قند و روغن حلوا درست می‌کردند، پیشتر ها اندازه حلوا درست به اندازه‌ی یک آجر بود.

رنگ کردن تخم مرغ از کارهای دیگر زنان و دختران مازندرانی است. در قدیم برای رنگ کردن تخم مرغ گزنه را در آب جوش می جوشاندند و تخم مرغ را در آب آن قرار داده می پختند که تخم مرغ ها رنگ سبز طبیعی به خود می‌گرفت. اما امروزه برای رنگ کردن تخم مرغ از رنگ های شیمیایی استفاده می‌کنند.

کماج نان گردی بود که محتویات آن آرد برنج شیر و تخم مرغ می‌باشد، معمولا زنان بعد از پختن نان خانگی خمیر کماج را روی تنور می‌گذاشتند و روی آن را با صفحه ای فلزی پوشانده زغال های گداخته می‌گذاشتند که در واقع همان عمل فرامروزی بود و کماج مانند کیک پوف می کرد. البته همچنان به این رسم نیز ادامه می‌دهند و کماج‌ها را در فر می‌پزند.

از خوردنی‌های دیگر نوروز استان مازندران دخترانه است که آن هم از برنج پخته و خشک شده در آفتاب تند تابستان درست می‌شود، برنج خشک شده را در روغن بسیار داغ می‌ریزند که فورا پفکی می شود آن را در ظرفی می‌ریزند و بر رویش عسل یا شیره ی خرمالو و یا شکر می‌پاشند و مصرف می‌کنند.

گرداورنده: نسترن عسگری

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.