پنجشنبه ۷ اسفند ۱۳۹۹ - ۲۲:۴۳

یادداشت" آستان بلند قدر" را بخوانید

یادداشت تصویر خبری

خبرنگار سرویس فرهنگی مفدا دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه با قلم خود در آستان بلند قدر به توصیف های زیبایی از مولود کعبه می پردازد. نویسنده: منیره اسماعیلی

به گزارش مفدا تربت حیدریه، منیره اسماعیلی دانشجوی رشته فناوری اطلاعات سلامت دانشگاه و خبرنگار سرویس فرهنگی مفدا در یادداشتی با محوریت" آستان بلند قدر" این گونه می نویسد:

علی؛

ای آستان بلندقدر!
شب تولدت، شبی بود که ستارگان آسمان، نور را بر پیکره‌ی هستی می‌افکندند.
و وقتی چشمانت را به این دنیا گشودی_چشمانی که از همان ابتدا مردانگی را در خود جای داده بود_ملائک بر روی سرزمینی از بهشت که خدا از خاکش وجودت را آفریده بود، بوسه می‌زدند و آن را توتیای چشم‌هایشان می‌کردند.
وقتی که می‌خندیدی پرندگان بر بالای سرت به پرواز در می‌آمدند و زمین به خود می‌بالید که چون تویی را در آغوش کشیده.
و مهر بی‌دریغ تو و شجاعت و جوانمردی‌ات، قصه‌هایی می‌ساخت که شباهنگام، مادران در گوش کودکان‌شان نجوا می‌کردند. و کس نمی‌دانست، آن که بر در می‌کوبد و طعام می‌گذارد و می‌رود، تویی!
تویی که مرهم غم‌های بی‌شمارِ دل پیغمبر بودی.
جز تو، چه کسی سزاوار علی شدن بود؟
چه کسی می‌توانست در چشم‌هایش کوه و در قلبش دریا را به یدک بکشد؟
تویی که زخم‌های تنت، تو را فقط عاشق‌تر می‌کرد.
تویی ک لبالب بودی از عشق به یاس. عشقی که داستان لیلی و مجنون در برابرش افسانه بود!
و کمری که بعد از پرپر شدن یاسش، هیچ‌وقت راست نشد.
و هیچ‌کس جز قعر چاه، اشک چشمان تو را که غمش نخلستان‌های مکه را به آتش می‌کشید، ندید.
تو قوی‌دل‌ترینِ همیشگی بودی و ذکر نامت بر لب، گره‌گشای تنگناهایمان است.
ای تفسیر هل اتی
میلادت، بر همگان مبارک.


منیره اسماعیلی
 

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.