چهارشنبه ۱ بهمن ۱۳۹۹ - ۰۸:۰۰

سخنگوی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد در گفتگو با نشریه دانشجویی طنین:

رویکردهای مدیریت بحران پس از دوران کرونا تغییر خواهد کرد

سخنگوی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد

مدیر روابط عمومی و سخنگوی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد در گفتگو با نشریه دانشجویی طنین گفت: تقریباً بعد از نیمه دوم قرن بیستم ما شاهد افزایش بیماری های مزمن بودیم و سیمای مرگ و میر تغییر کرد و از بیماری های واگیر به بیماری های غیر واگیر تبدیل شد. من فکر می‌کنم دوباره در آینده هم این چالش را داشته باشیم. باید خودمان را آماده کنیم. رویکرد های مدیریت بحران مطمئناً پس از دوران کرونا تغییر خواهد کرد. بیشتر برنامه های بهداشتی در ایران و دنیا روی بیماری های مزمن تأکید داشت ولی الان می بینیم که باید به بیماری های عفونی هم در کنار بیماری های مزمن توجه شایانی داشته باشیم.

به گزارش مفدا یزد، نشریه دانشجویی طنین سلامت گاهنامه علمی فرهنگی دانشگاه علوم پزشکی شهیدصدوقی یزد در شماره نهم خود گفت وگویی با دکتر ابراهیم سلمانی ندوشن مدیر روابط عمومی و سخنگوی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد انجام داده است که با هم می خوانیم.

به نظر شما چالش‌های مدیریت کرونا در ایران چیست؟

ما هم مثل همه کشور های دیگر، در این خصوص با یک سری چالش مواجه شدیم، به دلیل اینکه این بیماری ناشناخته بود و کسی پیش بینی نمی‌کرد که همه گیر، جهان گیر و تبدیل به یک پاندمی شود. در کل برنامه ریزی در این خصوص وجود نداشت به علت اینکه نمی توانستند آینده را به خوبی پیش بینی کنند. همه کشورها با مشکل مواجه شدند. ایران هم از این قاعده مستثنی نبود. ما طیفی از چالش ها را داشتیم. از جمله ورود ناگهانی بیماری و اضطراب کادر بهداشت و درمان در خصوص این بیماری. بعد از آن کادر بهداشت و درمان توانستند با جان فشانی ها و از خود گذشتگی‌هایی که انجام دادند از بیماران مراقبت کنند. در اوایل مهم ترین چالش چگونگی تأمین وسایل حفاظت فردی بود، ظرفیت کارخانه های سازنده محدود بود و ناگهان تقاضا افزایش پیدا کرد و کارخانه ها نمی توانستند این تقاضاها را پاسخ دهند.

 آینده کرونا را در ایران و جهان چگونه پیش بینی می‌کنید؟

خوشبختانه در حال حاضر چند کشور در حال تولید واکسن هستند و واکسن چند کشور تأیید شده است. این نشان میدهد که ما در مسیر کنترل این بیماری قرار داریم و بنده فکر میکنم که تا انتهای ۲۰۲۱، در بیشتر کشور های پیشرفته دنیا این بیماری مدیریت شود. در خصوص سایر کشور ها من فکر میکنم تا انتهای ۲۰۲۲ این قضیه فیصله پیدا کند. در خصوص دوران پساکرونایی؛ ما احتمالاً در سال های آینده هم باید منتظر پدید آمدن ویروس های نو پدید باشیم، از لحاظ اپیدمیولوژیکی از سی سال پیش دچار تغییری شده ایم، بطوری که تا سی سال پیش عوامل اصلی مرگ و میر، بیماری های واگیر بودند، تقریباً بعد از نیمه دوم قرن بیستم ما شاهد افزایش بیماری های مزمن بودیم و سیمای مرگ و میر تغییر کرد و از بیماری های واگیر به بیماری های غیر واگیر تبدیل شد. من فکر میکنم دوباره در آینده هم این چالش را داشته باشیم. باید خودمان را آماده کنیم. رویکرد های مدیریت بحران مطمئناً پس از دوران کرونا تغییر خواهد کرد. بیشتر برنامه های بهداشتی در ایران و دنیا روی بیماری های مزمن تأکید داشت ولی الان می بینیم که باید به بیماری های عفونی هم در کنار بیماری های مزمن توجه شایانی داشته باشیم.

 توصیه شما به کادر درمان برای جلوگیری از فرسودگی شغلی چیست؟

باید روانشناسان و متخصصین بهداشت حرفه ای در خصوص این موضوع نظر بدهند ولی کادر بهداشت و درمان کمک و جهاد بزرگی که انجام دادند میتواند نقطه امید و اعتماد به نفسی برای همه این عزیزان باشند. اینکه چقدر میتواند فعالیت هایشان مؤثر باشد، کادر بهداشت چقدر میتوانند باعث کاهش بروز بیماری و عوارض بیماری و کادر درمان چقدر میتوانند باعث درمان بیماران و کاهش عوارض بیماران و برگرداندن بیماری به دامن خانواده شان بشوند، همین یک اصل را اگر به آن توجه داشته باشند، میشود دنیایی از اعتماد به نفس. امیدوارم که همه عزیزانی که در طی این مدت زحمت کشیدند و خواهند کشید خیر هر دو دنیا را ببیند و همیشه سربلند و سلامت باشند.

 توصیه شما به دانشجویان در دوران کرونایی چیست؟

آموزش تا حدی دچار مشکل شده است و ما واقعاً زیر ساخت های آموزش مجازی را تا آن حد که نیاز ها را رفع کند نداشتیم. ممکن است که از کیفیت بعضی از درس ها کاسته شده باشد. به نظر من دانشجویان که الان وقت آزاد بیشتری هم دارند باید خودشان این عدم کارایی لازم که به صورت آموزش مجازی وجود دارد جبران کنند و با مطالعه ای که دارند این نقاط ضعف را پوشش دهند.

 شیرین ترین خاطره شما در دوران کرونایی چیست؟

به نظر من مهم ترین چیز مشارکت بین بخشی بود که در ابتدای همه گیری اتفاق افتاد. همه تلاش میکردند بدون اینکه دنبال جبران مالی زحماتشان باشند. همه میخواستند به نحوی کمک کنند که این برای من خیلی متأثرکننده و انرژی بخش بود. موضوع دیگری که برای من جالب بود؛ یکی از دانشجویانی بود که پشت در یکی از بخش های آی سی یو بیمارستان شهید صدوقی همیشه می نشست و کمک میکرد به کادر درمان آن بخش در تهیه هر چیزی و هر کاری که داشتند انجام میداد بدون اینکه چشم داشت مالی داشته باشد و همچنین ترخیص شدن خانم جلیلی پرستار بیمارستان شهید صدوقی پس از سه ماه بستری در بخش ویژه که برای من خیلی خوشایند بود.

 مهم ترین پیشنهاد شما برای مدیریت کرونا در سطح کشور چیست؟

کاری که باید در حال حاضر انجام بدهیم این است که محدودیت ها ادامه دار باشد، برخی از محدودیت ها که فشار به اقشار کم درآمد ایجاد نمیکند باید ادامه دار باشد. از جمله منع تردد ساعت ۲۱-۴. به نظر من هنوز زود هست که آموزش ها حضوری باشد. در خصوص واکسن هم به نظر من باید دولت به فکر تهیه واکسن باشد و توجه اش را به ورود واکسن های توصیه شده معطوف کند.

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.