یکشنبه ۲۸ دی ۱۳۹۹ - ۱۸:۵۷

یادداشت/ " وقتی که ماه گرفت..."

یاددات شهادت

در سالروز شهادت بانوی دو عالم؛ سخنان و درددل‌های حضرت امیرالمومنین "علیه السلام" به هنگام به‌خاک سپردن همسرش، حضرت فاطمه زهرا "سلام‌الله‌علیها" توسط خبرنگار مفدا، مهدیه پورعباس، با عنوان وقتی که ماه گرفت، جمع آوری شد

به گزارش مفدا تربت حیدریه، در سالروز شهادت بانوی دو عالم؛ سخنان و درددل‌های حضرت امیرالمومنین "علیه السلام" به هنگام به‌خاک سپردن همسرش، حضرت فاطمه زهرا "سلام‌الله‌علیها" توسط خبرنگار مفدا، مهدیه پورعباس، با عنوان وقتی که ماه گرفت، جمع آوری شد؛

هنگامی‌که علی "علیه‌السّلام" بدن همسرش را به خاک سپرد و قبرش را با زمین هموار کرد و دست مبارکش را از خاک قبر زهرایش برداشت، غم و اندوه بر دلش هجوم آورد و سیلاب اشک بر گونه‌هایش جاری شد، بعد رو کرد به طرف قبر رسول خدا و این‌گونه درددل کرد:

سلام بر تو ای رسول خدا. سلامی از طرف من و دخترت که هم‌اکنون در جوار تو فرود آمده و به سرعت و زودتر از دیگران به تو ملحق شده است.

ای پیامبر خدا! صبرم از فراق و دوری دختر پاکت فاطمه کم شده و طاقت و توانم با رفتنش از دست رفته است.

ای پیامبر! امانتی که به من سپرده بودی برگردانده شد و زهرا خیلی‌ سریع از دستم ربوده شد.

اما دیگر غم و اندوهم همیشگی‌ست، و شب‌هایم را با بیداری و بی‌قراری به سر می‌برم، تا این‌که بمیرم و به تو بپیوندم.

به‌زودی دخترت فاطمه از هم‌دستی امتت علیه من، و غصب حقّ خودش، تو را آگاه خواهد کرد. پس خوب از او پرسش کن و احوالش را بی‌پرده از او جویا شو، زیرا که بسیار درددل‌ها و غم‌های سوزانی در سینه داشت و در دنیا راهی برای گفتن و شرح‌دادن آن نیافت.

اگر ترس غلبه‌ی نظام حاکم بر ما نبود که مرا سرزنش کنند، و یا قبر فاطمه را نبش کنند، کنار قبر تو می‌ماندم و در نزد خاک تو اعتکاف می‌کردم و فریاد ناله از این مصیبت برمی‌داشتم، مانند مادری که فرزند از دست‌داده باشد.

ای پیامبر! خداوند می‌نگرد که من از ترس دشمنان، دختر تو را شبانه و پنهانی به خاک سپردم، آن دخترت که حقّش را به زور ربودند و آشکارا از ارث خود محرومش کردند. و همه‌ی این‌ها در حالی‌ست که هنوز از زمان تو چندان نگذشته و یاد و نامت فراموش نشده است!

پس از رسول خدا! این شکایت را به درگاه حق و به نزد تو می‌آورم. تسلیت مرا بپذیر. و درود و سلام و رضوان خدا بر تو و دختر تو باد.

 مولا در این عبارت فرموده‌اند: «لَقَدِ اسْتُرْجِعَتِ الْوَدیعَه؛ امانت برگردانده شد»، و نه «اِسْتَرجَعْتُ؛ من برگرداندم». کنایه از این‌که؛ من امانت‌داری کردم، امّا...

روایت_فاطمیه | أمالی شیخ طوسی و شیخ مفید، الکافی، بحار الأنوار

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.