شنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۹ - ۰۸:۳۴

سوگ کرونا و وجوه تمایز بخش آن

سوگ

امیر حسین جلالی ندوشن. روان‌پزشک، رییس دبیرخانه کارگروه سلامت و امنیت غذایی دانشگاه: آیا سوگ و سوگواری برای بیماری که در اثر کرونا از دست می‌رود، متفاوت از سوگ یا سوگواری برای دیگر درگذشتگان است؟

مفداایران- امیر حسین جلالی ندوشن. روان‌پزشک، رییس دبیرخانه کارگروه سلامت و امنیت غذایی دانشگاه: آیا سوگ و سوگواری برای بیماری که در اثر کرونا از دست می‌رود، متفاوت از سوگ یا سوگواری برای دیگر درگذشتگان است؟
 تردیدی شاید نباشد که پاسخ مثبت است، چون شرایط انتقال عفونت، اجازه انجام عموم آیین‌های سوگواری را که به حل و فصل سوگ به عنوان یک وضعیت روانی موقت کمک می‌کند، نمی‌دهد. سوگواران که خود ممکن است بیمار یا در شک بیماری باشند یا در گوشه بیمارستان و خانه کز کرده‌اند یا اگر مجالی برای همراهی غریبانه متوفی را بیابند باید فاصله‌ها را رعایت کنند و احیانا دیگران از نزدیک شدن به آنان بیم خواهند داشت. ترکیبی اندوهناک از غم، ترس از بیمار شدن، انزجار از وضعیتی که وداع را ناممکن یا این‌چنین منزجر کننده کرده، ترس از مرگ و فقدان دیگران، آینده نامعلوم و البته نگاه منفی و هراس جامعه از خانواده‌ای که بیش از هر زمان به همراهی و حمایت نیاز دارند وضعیت سوگ کرونا را وضعیتی ویژه و متفاوت کرده است. یکی از راه‌هایی که ما در آیین‌های سوگ ایرانی و شیعی، راه زندگی را دوباره پیدا می‌کنیم همراه شدن با کسانی است که ما را تا کنار مزار از دست رفته همراهی می‌کنند. در مسجد و منزل تسلیت می‌گویند و دست‌کم دمی کوتاه ما را همراهی می‌کنند و یادمان می‌آورد ما با چه انبوهی دوست و یار پیوند داریم و البته زندگی ادامه دارد. حالا از دست نوازش و از احترام و تکریم خبری نیست. همه در گوشه خانه‌ها یا در خیابان‌ها پشت ماسک‌ها و ترس‌های خود پنهان شده‌اند. شهر باید برای مردم خود کاری کند. این اندوه متراکم چنان که من در یادداشت دیگری نوشته‌ام فرجام خوبی ندارد.

مرگ نزدیکان و ناتوانی از وداعی توام با کرامت با عزیزان وجهی ملموس و انسانی از فهرستی بی‌شمار از فقدان‌های ناشی از کرونا است. فقدان‌هایی که سوگواری بر آن‌ها ناممکن شده. از یاد نبریم سوگی که طی نشود حجمی متراکم از خشم و خصومت بر جا می‌گذارد. خشمی که در ایام بعد از کرونا در رابطه میان مردم و حاکمیت، مردم با مردم و حتی طبقات مختلف اجتماعی می‌تواند خود را نمایان کند. سوگ کرونا اگر تدبیر نشود و حل و فصل نگردد چون آبی پشت سیل انباشته می‌شود. و دیوار نازک شده تحمل مردمان بی‌تردید تاب این فشار و تراکم را ندارد. دیوار خواهد شکست و آن زمان با پدیده‌های اجتماعی تازه‌ای روبرو خواهیم بود.
اما چگونه می‌توان از تنهایی‌های کرونایی در زندگی و مرگ و سوگ و آثار آنها گریخت؟
کارگروه سوگ شهرداری تهران با نگاهی بین‌رشته‌ای و با در نظر آوردن ضرورت سوگواری برای خانواده‌های جانباختگان و تکریم این شهروندان و به ویژه کادر سلامت جان باخته، قرار است مداخلاتی اجتماعی را سامان دهد، مداخله‌هایی که هدف آن تحکیم روابط گروه‌های اجتماعی و شنیدن صدای قربانیان و کاستن از تنهایی آنان است.

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.