پنجشنبه ۱۵ اسفند ۱۳۹۸ - ۱۰:۴۸

به مناسبت ولادت امام محمدتقی(ع)؛

امام جواد(ع)، حجت خدا در اثبات مقام رفیع امامت است

میلاد امام جواد(ع)

امام جواد(ع)، حجت خدا در اثبات مقام رفیع امامت است و در مقام رفع تعجب عده ای در مورد امامت آن حضرت در سنین کودکی به موضوع حضرت عیسی و نبوت ایشان در مهد استناد شده است.

به گزارش مفدا، شیعه در مورد امام به سه باور معتقد است. عصمت، نصب و علم لدنی. اینکه فردی در کودکی به امامت برسد و پاسخگوی تمام سوالات باشد و همه در مقابل علم او، ناتوان باشند، مساله مهمی است. در زمان امام جواد با توجه به این شرایط سوال مهمی پیش آمد و آن اینکه منشا علم امام کجاست؟ چطور جواد الائمه با سن کم چنین در اوج قله علم و فقاهت است؟ این موضوع به وضوح نشان می دهد که منبع علم امام، خدادادی است و نه اکتسابی.

در آن زمان، در مقام رفع تعجب عده ای که از به امامت رسیدن امام جواد تعجب می کردند، به موضوع حضرت عیسی و نبوت ایشان در مهد استناد می شد. لذا امام جواد(ع)، حجت خدا در اثبات مقام رفیع امامت است.

چه رمز و رازی داشت که امام رضا علیه السلام تا این اواخر دارای فرزند ذکور نمی شد، خدا می داند.

کار بر آن حضرت چنان سخت شد که برخی از سبک مغزها پس از ولادت جواد الائمه قیافه شناس آوردند و از طریق قیافه شناسی و با مقایسه چند و چون گام گذاشتن پدر و پسر، دربافتند که ایشان فرزند امام رضا علیه السلام است.

شاید یکی از اسرار آن پایان دادن به زمینه های اختلاف فرقه ای بود که پیش از این به خاطر تعدد فرزندان اهل بیت علیهم السلام رخ داد و عده ای از روی جهل یا غرض، فرزند دیگری را به عنوان امام بعدی می پذیرفتند.

چنان که اسماعیلیه و فطحیه این چنین پدید آمد؛ اسماعیلیه پیرو اسماعیل فرزندامام صادق علیه السلام و فطحیه پیروان عبد الله افطح فرزند دیگر امام شدند.

از این جهت دیگر شیعه پس از امام جواد دچار انشعاب و انشقاق نشد.

راز دیگر این امر آماده ساختن ذهن و جان مردم برای باور به ولادت و ظهور ولی عصر علیه السلام بود؛ شبیه کلاسی که استاد به خاطر آمدن بزرگی به مدرسه، صلاح را در کوتاه برگزاری آن می بیند. از این جهت عمر سه امام؛ یعنی جواد، هادی و عسکری علیهم السلام بسیار کوتاه بوده است.

اما شگفت از مدیریت الهی است که همین امام خردسال را چنان دانش آموخت که در مناظره و گفتگوی ترتیب داده شده از سوی مامون با فقهای نامدار آن روزگار به ویژه یحیی بن اکثم، چنان با آفتاب وجود خود، ستاره دروغین و بی فروغ آنان را در حجاب فروبرد، که آنان خود را ناگزیر از مکر و سعایت دیدند و زمبنه شهادت آن امام را فراهم آوردند.

امام جواد(ع)؛ گنجینه علوم الهی

شخصی در طوس، از حضرت رضا علیه السلام پرسید: اگر حادثه ای برای شما رخ داد، به چه کسی مراجعه کنیم؟ امام علیه السلام فرمودند: به پسرم محمد.

پرسشگر، سن امام جواد علیه السلام را کم شمرد. امام رضا علیه السلام فرمودند: همانا خداوند عیسی بن مریم را به عنوان پیامبر همراه با اقامه شریعت برای او مبعوث کرد در سنی کمتر از سنی که ابوجعفر امام جواد علیه السلام قائم بر شریعت گردید.

آن حضرت نیز همانند پدران و فرزندان معصومش گنجینه علوم الهی بود و از دریای علم بیکران آن حضرت بعضی از اشخاص بهره مند گردیدند.

ولایت و امامت حضرت جواد (ع) در کودکی

ولایت اهل بیت علیهم‌السلام تابع شرایط فقهی مانند رشد و بلوغ نیست چون قابل قیاس با موارد دیگر ولایت (ولایت پدر بر فرزند و ... ) نیست.

ولایت و امامت، منصبی الهی است که خداوند به اقتضاء علم و حکمت، آن را عطا می‌کند. امام جواد را در ٨ سالگی و امام عصر را در ٥ سالگی ولیّ و امام قرار می‌دهد. ویژگیهای این منصب خاص است و وابسته به سنّ نیست.

این امر برای برخی انبیاء هم بوده است:

۱- «ای یحیی! کتاب آسمانی را با قوت بگیر. ما به او در کودکی حکم (نبوت) دادیم.» [مریم/۱۲]

۲- (سخن گفتن عیسی در گهواره) «گفت: من بنده‌ی خدا هستم، او به من کتاب عطا کرد و مرا پیامبر قرار داد.» [مریم/۲۹]

موارد بالا بیان مقام نبوت در کودکی برای انبیاء است. به اذن خداوند کودکی به سخن می‌آید و به پاکدامنی یوسف پیامبر شهادت می‌دهد در حالیکه مقام عصمت هم ندارد. این شهادت به تنهایی یک اعجاز است. «شاهدی از خاندان زلیخا شهادت داد اگر لباس یوسف از جلو پاره شده، زن راستگو و یوسف دروغگوست و اگر پیراهن یوسف از پشت پاره شده، زن دروغگو و یوسف راستگوست.» [یوسف/۲٦]

از خصوصیات منصب امامت، علم و عصمت است که خداوند، به برگزیدگان و خواص بندگان خود اعطا می‌کند و امام برمی‌گزیند.

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.