چهارشنبه ۱۳ شهریور ۱۳۹۸ - ۱۴:۱۳

دلنوشته یک مربی قرآن

دلنوشته

این مطلب به قلم سرکار خانم معصومه مهدیار، مربی حفظ قرآن دانشکده علوم و معارف قرآنی است که به مفدا شیراز ارسال شده:

بسم الله الرحمن الرحیم

 هل من ناصر ینصرنی؟

 امروز بار دیگر این ندا بگوش می رسد. آیا فریادرسی هست؟ اگر زمانی این فریاد از گلوی نواده عزیز پیامبر برخاست، اکنون قرآن است که فریادرسی می خواهد. آری این صدای قرآن است. وای بر ما، از آن همه موهبت که برای ما مانده است غفلت می ورزیم و آن را در طاقچه های بی خیالی خاک می دهیم. وای بر ما با امانت پیامبر بزرگمان که روزی نامش جهان را به لرزه می انداخت. چه خیانتکارانه بی تفاوتیم. حتی اگر خاک مرده بر وجودمان پاشیده بودند، حتی اگر زهر خواب بر جسممان تزریق کرده بودند، حتی اگر در لحظات پایانی مرگ دست و پا می زدیم و حتی اگر محکم ترین دلایل را برای این همه بی تفاوتی داشتیم، بازهم برای این بی تفاوتی مقصرترین انسانها هستیم. اگر علی را سالیان سال نخواستند که حاکم باشد، اگر حسن را مجبور به پذیرش ناخواسته ها کردند، اگر حسین را تشنه بر سر حقیقتی که می دانست سر بریدند، آیا ما کمتر از ظالمان آن دوران بر این گوهر تابنده ظلم کرده ایم ؟ ما که می دانیم تنها خواندن قرآن کافی نیست، باید آن را معنا کرد، باید فهمید و به آن عمل کرد، باید شناخت و به جهان و جهانیان شناساند. با وجود این دانسته ها در عمل چی کرده ایم؟ چه تلاشی کرده ایم که ادعا می کنیم اگر زمان پیامبر یا ائمه معصومین بودیم، در رکاب آنها شمشیر می زدیم و جان و مال می باختیم. حال برای قرآن چه می کنیم؟ برای امانت و یادگار رسول اکرم(ص) جز اینکی ساده ترین گزینه یعنی تنها روخوانی آن را برگزیده ایم. چقدر ابلهانه خود را فریب می دهیم وقتی کتاب را می بوسیم و از روی آیه های درخشانش عربی می خوانیم، به این امید که دین خود را بر این عظیم پویا ادا کرده ایم. میلیونها میلیون انسانی که فقط از رو خوانی می کنند. اگر از آنها درباره معنا بپرستی حرفی ندارند وی بزنند. اگر در زندگی با هزاران هزار مشکل دست به گریبان باشند، حتی لحظه ای به فکر حل مساله از طریق این راهگشای عظیم نمی افتد. آیا قرآن را بر ما فرستاده اند که چند کلمه از روخوانی کنیم. از تو        می پرسم هنگام عمل چه می کنی، هنگام تصمیم گیری، هنگام تردید و دودلی آیا از قرآن مدد می طلبی تا راه را پیدا کنی یا فقط به فکر حفظ جان و مال و امنیت خویش هستی؟ و لا غیر

 تنها کلامی که خوب یاد گرفته ایم اینکه کلاه  خود را بچسب باد نبرد.... پس قرآن و دستوراتش در زندگی تو چه نقشی دارد؟ آیا عمر دیگری بعد از این عمر است که بخواهیم در آن به اجرای اوامر الهی بپردازیم؟

چگونه شده است که نور را فراموش کرده ایم، آنهم در زمانی که بیشتر از همیشه به آن احتیاج داریم، چگونی شده است راه را گم کرده ایم در زمانی که آنقدر زیبا و پرتلولو بر دیدگانمان می درخشد. اگر امام عصر (عج) را نمی بینیم قرآن را که می بینیم، قرآن را که همیشه در زندگی خود در طاقچه های خانه داشته ایم، چه عذری موجه خواهد بود برای آنهمه ستمی که در حق آن و در حق خود کرده ایم، برای دست نیافتن به حقیقت، به علم، به ثروت، به زندگی حقیقی و به خدا

 به دنیای کفر که نگاه می کنی می بینی از هر طرف می تازند تا افکار و عقاید پوچشان را به ما تحمیل کنند، بیشمار راههای بسیار که بی عفتی را زیبا جلوه کنند. غنا و رقص و آواز را سعادت زندگی بنامند و فساد و فحشا را راه رسیدن به خوشبختی بدانند و بعد در عمل با چپاول واستثمار همین انسانهای فریب خورده و البته با سلاح های رسانه ای به پیش می رانند و افکار ما را در هم می نوردند تا به مقاصد شوم خویش برسند و ما همچنان مات و مبهوت رنگها، فریب خورده در تاریکی خویش گام به عقب بر می داریم. گامهایی که سقوط به دره هولناک ندامت و مرگ را در پی خواهد داشت . به راستی جواب پیغمبر خدا را چه خواهیم داد. وقتی آن بزرگوار با مهربانی و امید می فرمودند که بعد از خود قرآن و اهل بیتم را نزد شما به امانت می گذارم یا وقتی می فرمودند قرآن را بیاموزید و به دیگران نیز یاد بدهید. آیا این روزگار شوم و این دوران سرد را چگونه به تصور می آورند؟ آیا سزاواریم که نام امت او را بر خود بگذاریم . چند سال دیگر باید بگذرد تا بفهمیم آنچه از دست داده ایم یعنی مهمترین و اصلی ترین رکن خوشبختی، سعادت و سربلندی، فراموشی دستورات قرآن بوده است. در این باب آنها که بیشتر می دانند یا دارایی بیشتری دارند گناهکارترند. نویسندگان، هنرمندان، دانشمندان، ثروتمندان چه جوابی خواهند داشت. چکار خواهند کرد تا این کتاب عظیم بر ملت و جهانیان نمایانده شود؟ آیا نمی شود که داستانهای قرآنی را نمایش داد و شان نزول آیات را به زیباترین تصویرها کشید؟ چقدر حقایق که پنهان مانده اند از جهان و جهانیان

 آیا نمی شود که از وسایل پیشرفته علمی در جهت معرفی حقیقی ترین کلامهای وحی استفاده کرد؟ چه بسیار مردمان پاکدل و پاک نهاد که چه بسا اگر با قرآن و فرامین الهی آن آشنا شوند، با جان ودل بپذیرند. برای این امر مهم از شما بعنوان یک فرد مسلمان می پرسم بدون آنکه مسئولیت را به عهده دیگران بیندازی چه عملی انجام داده ای؟

 قرآن نور درخشانی است که زیبایی پیام آن همه وجدان های بیدار را تحت تاثیر قرار می دهد و ما باید بتوانیم پرده های جاهلیت را از روی آن کنار بزنیم هرکس به نوبه خود و به قدر توانایی خود باید کمک کند. زیرا جوابگو خواهد بود و هیچ گریزی از آن نیست.

 کجاست شنونده ای؟

 کجاست یاری کننده ای؟

 هل من ناصر ینصرونی؟

برچسب‌ها

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.