شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۷ - ۱۰:۳۱

هکتون سلامت دانشگاه ایران در گفتگویی با مسئول برگزاری این دوره

هکتون سلامت دانشگاه ایران

شاید اسم اولین دوره هکتون ملی سلامت با حضور وزیر بهداشت وقت در دانشگاه ایران، که در اخبار شبکه‌های تلویزیونی صدا و سیما هم پوشش داده شد، به گوش‌تان خورده باشد. امسال به مناسبت برگزاری دومین دوره آن به سراغ محمد حبیبی پور، دانشجوی سال سوم پزشکی دانشگاه ایران و مسئول برگزاری این دوره رفتیم تا درمورد جزئیات این اتفاق و چیستی آن بیشتر بدانیم.

۱. اگر اجازه بدهید از نام این رویداد شروع کنیم؛ خیلی‌ها هنوز نمی‌دانند هکتون چیست.

     هکتون از ترکیب دو کلمه "هک" به معنای کشف کردن و "ماراتن" همان مسابقه دو معروف، به دست آمده. تقریباً هر سال دو هزار هکتون در دنیا برگزار می‌شود که ده تا پانزده درصد آن‌ها هکتون سلامت هستند. رویداد هکتون رویدادی است که در آن یک سری مشکلات مطرح می‌شود که باید برای آن‌ها چاره‌ای اندیشید، وقتی می‌گوییم هکتون سلامت یعنی این چالش‌ها در حوزه سلامت هستند، برای همین از افرادی که ممکن است ایده و راه حل‌هایی داشته باشند دعوت می‌شود تا ایده‌هایشان را ارائه دهند و طی این رویداد، ایده‌ها را به یک نمونه قابل اجرا برسانند. خروجی این ایده‌ها می‌تواند یک نرم افزار، سخت افزار یا گجت و یا حتی یک فرآیند باشد ( لزومی ندارد که حاصل کار حتماً به صورت یک نرم افزار ارائه شود) در پایان این رویداد نیز ایده‌ها داوری می‌شوند.

۲. پس هر کسی که می‌خواهد در هکتون شرکت کند باید ایده داشته باشد؟

     افرادی که در هکتون سلامت شرکت می‌کنند چهار دسته‌اند:

یک گروه، از دانش آموختگان رشته‌های نظام سلامت و درمانی هستند.

یک گروه، برنامه نویس هستند.

یک عده طراح و گروه آخر کارآفرینان.

فرد کارآفرینی که می‌آید، می‌تواند مدیریت پروژه گروه را برعهده بگیرد. ممکن است ایده‌ای نداشته باشد ولی این تجربه را دارد که یک پروژه را به سرانجام برساند. ما در یک گروه هم به ایده و هم به تمام مهارت‌هایی که یک پروژه را به نتیجه می‌رساند، نیاز داریم.

۳. شرکت کنندگان از قبل باید گروه داشته باشند یا هر کسی که در یکی از این چهار حوزه فعالیت دارد می‌تواند ثبت‌نام کند؟

     اصل ثبت نام ما فردی است. ما محیطی را فراهم خواهیم کرد که شرکت کنندگان با هم آشنا شوند و افرادی که تعامل بهتری با هم دارند در یک گروه قرار بگیرند اما محدودیتی هم برای این کار نیست و در بین ثبت نام کنندگان گروه‌هایی را داریم که از قبل گروهشان را تشکیل داده و گروهی ثبت نام می‌کنند و خودشان از قبل به افرادی که هم ایده و هم مهارت‌های لازم را دارند فکر کرده‌اند.

۴. اولین هکتون چه زمانی و کجا برگزار شد؟

     سابقه هکتون در حوزه‌های فناوری خیلی بیشتر است.

اما فکر می‌کنم به همین شکل نوین برای اولین بار در دهه آخر قرن بیستم توسط توسعه دهندگان آمریکایی برگزار شد.

۵. هکتون‌های جهانی و اقبال به آن‌ها چگونه است؟

     تقریباً در سراسر جهان سالانه دو هزار هکتون برگزار می‌شود و به عنوان یک فرآیند قابل قبول برای رسیدن به جواب پذیرفته شده است. عملاً از دانشگاه‌های بزرگ و معتبر جهانی، دانشگاهی نیست که این رویداد را برگزار نکند. خود ما برای برگزاری این رویداد از هکتون پلاس پلاس دانشگاه MIT در اسنفورد کمک گرفتیم. این دانشگاه یکی از غول‌های فناوری است. البته ما خلاقیت‌های خودمان را در برگزاری خواهیم داشت.

۶. آیا در همه هکتون‌ها مشکل توسط خود برگزار کنندگان مطرح می‌شود؟

خیر... ما هکتون بدون موضوع هم داریم. به گونه‌ای که فقط موضوع کلی در آن مطرح می‌شود. به عنوان مثال حوزه سلامت.

یا اینکه موضوع مطرح شده می‌تواند خیلی جزئی و مشخص باشد. برای مثال یک شرکت برق آمریکایی، چالش مطرح شده‌اش، درخواست طراحی یک سیستم اعلام حریق در مناطق رعد و برق خیز بود. برای همین هکتون حتی می‌تواند یک رویداد درون شرکتی باشد. خیلی از شرکت‌های ایرانی هم اخیراً دست به این کار می‌زنند. مسائلی را که فکر می‌کنند جلوی پیشرفت شرکت‌شان را گرفته مطرح می‌کنند و طی دو سه روز همه کارکنان، از مدیر و معاون گرفته تا کارمندان همگی به عنوان شرکت کننده ایده‌هاشان را می‌دهند و آن را تا یک جایی می‌رسانند و در روز آخر بین ایده‌ها داوری می‌شود. هکتون عملاً راهی است برای رسیدن به جواب‌های کارآ و متفاوت. فرقی نمی‌کند فناورانه باشد یا غیر آن.

۷. چالش‌های دومین هکتون ملی سلامت چه هستند؟

     این چالش‌ها در حیطه سلامت شهروندی است و بر پایه سه محور اصلی: توانمندسازی شهروندان-به خصوص شهروندان مسن و دارای معلولیت- سواد سلامت و هوشمندسازی شهری است. این محورها با کمک اپیدمیولوژیست‌ها و مشاوران ما استخراج شده‌اند. این محور ها به شهرداری اعلام شد و مرکز مطالعات شهرداری در رابطه با هرکدام از محورها، چهار یا پنج مشکل اساسی به ما اعلام کرد و شرکت کنندگان در جریان برگزاری این فرآیند از جزئیات آن آگاه می‌شوند.

۸. خیلی‌ها این سوال برایشان پیش آمده که فرق "هکتون" و "استارت آپ ویکند" چیست. به گمانم بهتر است قبل از آن برایمان توضیح بدهید "استارت آپ ویکند" چیست؟

     افرادی که ایده‌شان را به یک محصول اولیه رسانده‌اند می‌توانند در فرآیندی تحت عنوان "استارت آپ ویکند" برای گسترش کارشان جلب حمایت کنند. استارت آپ ویکندها برخلاف هکتون معمولاً موضوع کلی ندارند. یعنی شما با هر ایده‌ای می‌توانید وارد بشوید؛ به شرطی که ایده‌تان قابلیت تجاری‌سازی داشته باشد.

در هکتون، مشکلات اساسی از قبل و توسط توسعه دهنده که مسئول برگزاری رویداد است تعیین می‌شود اما در استارت آپ ویکند افراد با ایده‌ها در زمینه‌های متفاوت می‌آیند و برگزار کننده فقط انتخاب می‌کند.

 ۹. یعنی استارت آپ‌ها فقط نمایشی از ایده‌ها هستند و فعالیتی برای تکامل ایده در آن صورت نمی‌گیرد؟

     اینطور هم نیست... اتفاقاً این فعالیت‌ها در استارت آپ هم دیده می‌شود. در این فرآیند هم عملاً فضایی بستری شکل می‌گیرد که استارت آپ‌های نوپا، سرمایه‌گذاران و افرادی که ایده دارند با هم برخورد کنند. اما ما در هکتون هدف اصلی‌مان پیدا کردن راه حل‌های خوب است تا کسب حمایت برای تجاری سازی. کما اینکه به طرح‌های برگزیده برای کسب حمایت کمک خواهیم کرد.

۱۰. پس اگر بخواهیم مرحله بندی کنیم، هکتون در مرحله قبل از استارت آپ ویکند قرار دارد؟ زیرا قاعدتاً اول باید بلوغ ایده اتفاق بیفتد و بعد به دنبال تجاری سازی باشیم؟

بله همین طور است.

۱۱. می‌دانید که اولین هکتون در ایران توسط چه سازمانی برگزار شد؟

     متاسفانه هکتون در ایران هنوز آن طور که باید شناخته شده نیست و ضعف اطلاع رسانی درمورد آن وجود دارد. برای مثال ما از پدر یکی از عوامل اجرایی‌مان، آقای محرمیان، در این رابطه کمک می‌گرفتیم. ایشان اولین هکتون بانکداری را در کشور برگزار کرده بودند اما حتی دخترشان هم از این موضوع تا به الآن آگاه نبودند. بنابراین ما دقیقاً نمی‌دانیم در ایران برای اولین بار هکتون کجا و چه زمانی برگزار شد.

۱۲. تیم اجرایی چند وقت است که شروع به کار کرده؟

حدوداً از آبان ماه ۹۷ اتاق فکر هکتون شروع به کار کرد. البته باید بگویم با تکیه بر ماحصل تجربه اولین دوره هکتون ملی سلامت.

تیم اجرایی دوره قبل هم چیزی در همین حدود برای سازماندهی وقت گذاشته بودند.

۱۳. در هکتون امسال نسبت به سال گذشته شاهد چه اتفاقات جدیدی در هکتون ملی سلامت بودیم؟

     ما کارنامه رویداد پارسال را برررسی کرده و نقاط قوت و ضعف را پیدا کردیم. سعی‌مان بر برطرف کردن نقاط ضعف و تقویت نقاط قوت بود. به طور مثال امسال سیستم آموزشی جامع‌تری داشتیم و شرکت کنندگان را به لحاظ مهارت غنی‌تر کردیم. به ایشان کار تیمی و مدیریت پروژه و نوشتن مدل بوم کسب و کار را آموزش دادیم. هم به صورت مجازی و هم حضوری که بخش حضوری آن به شکل چند کارگاه، یک هفته قبل از رویداد با اسم "پِرِه هکتون" اجرا شد. و یک سری اتفاقات جدید اجرایی دیگر..

ما حتی از نمونه‌های موفق و شکست خورده خواسته‌ایم تا بیایند و تجربه‌هایشان را برای شرکت کنندگان بگویند.

۱۴. سرنوشت تیم های برگزیده پارسال چه شد؟

     خیلی از تیم‌ها بعد از هکتون در مرکز رشد دانشگاه ثبت شدند و با حمایت‌های مرکز، کارشان را ادامه دادند. مثل گروه آموزشی "مدینگو" که در حیطه آموزش مجازی پزشکی کار می‌کند و عملاً نمونه اولیه، آماده ورود به بازار است. یا طرح خدمات پزشکی درب منزل و گجت تشخیص زودرس سکته قلبی که شبیه یک ساعت است و با اندازه گیری یک سری از پارامترها، وقوع سکته را از قبل هشدار می‌دهد. خیلی از طرح ها هنوز به مرحله تجاری نرسیده، مشتری دارند. یک سری دیگر هم به پارک‌های علم و فناوری رفتند.

۱۵. خدمات پزشکی درب منزل؟ چه اسم عجیبی.

     بله اسمش شاید کمی خنده دار به نظر برسد. در این طرح یک سری از خدمات پزشکی مثل فیزیوتراپی که بهتر است در منازل عرضه شوند، ارائه می‌شود.

۱۶. آیا دانشجویان فقط از دانشگاه ایران مجاز به شرکت کردن بودند؟

     خیر. رویداد ما ملی است و همان طور که گفتیم هیچ محدودیتی برای شرکت کنندگان نداریم. حتی الزامی ندارد که دانشجو باشند. پارسال جوان‌ترین شرکت کننده ۱۸ و مسن ترین آن‌ها ۳۸ ساله بود. رتبه دوم تیمی از بیرجند بود و اصفهان در میان شرکت کنندگان رتبه بالایی داشت. از مازندران و شهرهای دیگر هم شرکت کننده داشتیم. کلا ثبت نام‌های از شهرستان‌ها بیشتر باعث خوشحالی ماست. این که بتوانیم به افراد از نقاط متفاوتی فرصت رشد بدهیم، برد هکتون است. معیارمان هم در بین انتخاب شرکت‌کنندگان از بین ثبت نامی‌ها سوال‌هایی است که در گوگل فرم وجود دارد. ما به دنبال مدرک گرایی و دکتر و مهندس نیستیم. چیزی که برایمان مهم است نوآوری و خلاقیت است. زیرا معتقدیم نوآوری در بستر خلاقیت شکل می‌گیرد نه مدرک.

۱۷. شرکت کنندگان تمام این سه روز از یازدهم تا سیزدهم اسفند را در دانشگاه گذراندند؟

     این به اختیار خودشان بود که کجا باشند. پارسال چهارشنبه سوری وسط هکتون بود. خود دکتر پورنیک، مسئول مرکز رشد، می‌گفتند که من انتظار داشتم بچه‌ها دیگر سه چهار ساعت هم که شده بیرون بروند. کسی چهارشنبه سوری را در دانشگاه نمی‌ماند. اما بچه‌ها آن شب را هم ماندند و به جای اینکه بیرون آتش بسوزانند در دانشگاه ماندند تا چیزی را خلق کنند! امسال هم چنین فضایی وجود داشت برای ماندن اما کلاً اجباری در کار نیست. اغلب تیم‌ها برای اینکه به نتیجه برسند نیاز دارند که تمام مدت را کنار هم باشند و این برای همه بچه‌های پارسال تجربه خیلی شیرینی بود! عده زیادی‌شان تمام شب را اینجا می‌ماندند.

۱۸. با این اوصاف شرکت‌کنندگان در انتهای این سه روز زنده هم ماندند؟!

بله! اشتیاق بچه‌ها به قدری بود که دو سه ساعت می‌خوابیدند و دوباره گرم کار می‌شدند.

۱۹. راه ارتباط مخاطبان با شما چیست؟ و معمولاً ثبت نام چطور صورت می‌گیرد؟

سایت hackathon.iums.ac.ir و صفحه‌های ما در شبکه‌های مجازی که آدرس‌شان در سایت موجود است. ثبت‌نام‌ها هم از طریق سایت انجام می‌شود. مهلت ثبت‌نام این دوره هم از ۲۰ بهمن ماه به مدت ده روز بود. انتخاب شدگان اعلام شدند و افراد منتخب در روزهای دوم و سوم اسفندماه در رویداد "پِرِه هکتون" شرکت کردند. در این رویداد افراد با هم آشنا شدند به طوری که در اولین روز رویداد هکتون توانستند بعد از مرحله problem peach  تیم تشکیل دهند. در این مراحل افراد به طور شفاهی ایده‌هایشان را توضیح داده و بر همین مبنا تیم ساختند و یازدهم تا سیزدهم اسفند هم کارشان را کامل کردند.

ممنون از توضیحات خوبی که به مخاطبان مفداایران دادید. برای شما و همه دست اندرکاران و شرکت کنندگان دومین دوره هکتون ملی سلامت، آرزوی موفقیت می‌کنیم.

تهیه گزارش:زهرا تکرلی، دانشجوی سال سوم پزشکی دانشگاه ایران و دبیر سرویس علمی پژوهشی مفداایران

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.