چهارشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۷ - ۱۱:۴۱

گفتگوی التیامی به مناسبت برگزاری بازارچه خیریه

مصاحبه التیام

     به مناسبت برگزاری بازارچه خیریه به "رسم باران" در اسفندماه ۹۷، توسط کانون خیریه دانشجویی التیام وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران، مفداایران گفتگویی را با اعضای شورای مرکزی این کانون ترتیب داده است. این اعضا شامل دانیال آل بویه، دبیرکانون، مریم علیزاده، مسئول شناسایی و درمان، الهام فخری، مسئول امور مالی، زهرا فلاحی مسئول امور داخلی و عرفان عبدیایی، مسئول امور اجرایی و نفیسه غریبی، مسئول بازدید و مراسم است.

۱ - چند وقت پیش خبر اعطای تندیس نیکوکاری از دست وزیر بهداشت وقت به کانون خیریه دانشجویی التیام در مفدا منتشر شد. داستان این خبر را برایمان بگویید.

     با وقوع زلزله کرمانشاه بحث جمع آوری پول برای خرید کانکس مطرح شد. طی رایزنی با وزارت بهداشت متوجه شدیم که میزان کانکس‌ها به یک حداقلی رسیده و نیاز مهم‌تر، بازسازی خانه‌ها و درمانگاه‌های بهداشت است. هر خیّر و یا ارگان خیریه‌ای می‌توانست بازسازی یکی از این مراکز را به عهده بگیرد و در نهایت نام بازسازنده‌ی مرکز در ساختمان همان‌جا نصب می‌شد. قرار بر این شد که بودجه‌ی ۲۶ میلیونی التیام، صرف بازسازی خانه بهداشت روستای آیینه  شود. این پروژه در تابستان نود و هفت به مدت یک ماه و نیم انجام شد. تندیس نیکوکاری که به دست وزیر بهداشت وقت جناب آقای دکتر هاشمی به خیریه دانشجویی ما اعطا شد به پاس بزرگداشت همین بازسازی بود.

۲ - شورای مرکزی کانون التیام، از چه اعضایی تشکیل می‌شود؟

    شورای مرکزی شامل ۷ نفر است که اعضای آن آبان ماه هر سال و طبق رای اعضای مجمع عمومی انتخاب می شوند. سمت‌های این شورا شامل دبیر، مسئول امور اجرایی، مسئول شناسایی و درمان - که همان بحث مددکاری است - و مسئول شناسایی و ارجاع - که کارش ارجاع به سایر خیریه‌هایی است که حیطه کاری گسترده‌تری دارند - مسئول امور مالی، مسئول مناسبات و مراسم و مسئول امور داخلی است.

۳ - با توجه به اینکه دانشجویان رشته‌های پزشکی از ۴ تا ۷ سال مشغول تحصیلات آکادمیک پزشکی هستند و مشغله زیادی دارند، فعالیت در خیریه‌های دانشجویی در این دوران چطور می‌تواند توجیه داشته باشد؟

     مشارکت در امور عام المنفعه در کانون‌های خیریه دانشجویی، خصوصاً در دانشگاه‌های علوم پزشکی باعث ارتباط با بیماران نیازمند و غیرنیازمند می‌شود. این مواجهات به دانشجویان علوم پزشکی اولاً در درک بهتر بیماری بیماران کمک کرده و در مرحله بعدی اگر بیماری به علل مختلف توانایی مناسبی از لحاظ اقتصادی نداشته باشد؛ در این صورت در وهله اول باید به مشکل ایشان از لحاظ پزشکی رسیدگی شود پس از آن نیز نه تنها نمی‌توان از ایشان انتظاری به جهت پرداخت‌های معمول حوزه سلامت را داشت بلکه گاه لازمه که کمکی هم به این افراد صورت بگیره... به نظر میرسه درک شرایط چنین افرادی، در آینده کمک خوبی به درک ضرورت بحث اخلاق پزشکی به دانشجویان خواهد کرد و روحیه‌ی نیکوکاری را در آن‌ها تقویت خواهد کرد. این جریان در تیم شناسایی و درمان که ۷ نفره است و در همان محیط بیمارستان فعالیت می کنند، بارزتر است.

با این حساب؛ هدف و دغدغه اصلی "خیریه التیام" بیش از آنکه معطوف به مبالغی باشد که برای کمک به نیازمندان جمع آوری شده به این مطلب هست که تعداد بیشتری از دانشجویان در این کار مشارکت داشته باشند تا تجربه‌های لازم و ضروری در حیطه فعالیت‌های پزشکی را پشت سر بگذارند. در واقع هدف ما این است که جامعه بزرگ‌تری از دانشجویان را درگیر کار خیر و نوع دوستی بکنیم و حتی شاید بتوان گفت مبالغ کمک شده به نوعی نیرو محرکه مشارکت بیشتر دوستان خیِّر از بین دانشجویان است.

۴ - بازدیدهای دانشجویی که توسط التیام برنامه‌ریزی می‌شود بیشتر از چه بخش‌هایی صورت می‌گیرد؟

     بیشترین بازدیدها از بخش‌های کودکان بیمارستان‌های تابعه دانشگاه خودمان - دانشگاه ایران - یعنی بیمارستان حضرت علی‌اصغر (علیه السلام)، بیمارستان حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) و سایر بیمارستان‌ها و بهزیستی‌ها بوده است. البته التیام در جشن یلدای رنگی به نفع کودکان سندروم داون نیز به طور مجزا بلیت فروخته است.

۵ - با توجه به اینکه برخورد با کودکان بیمار بسیار حساس است، آیا التیام برای آموزش شرکت کنندگان در این طرح‌ها اصول تدوین شده‌ای دارد؟

دانیال آل بویه: بله.

ما برای هر بازدیدی اصول اخلاقی خاصی را در نظر داریم که حتماً باید این اصول برای اعضاء شرح داده شود؛ مثلاً این که به هیچ بیماری قول بهبودی قطعی یا زودتر از موعد ندهند و با هیچ بیماری عکس یادگاری نگیرند. نباید یک دید غیر واقعی در خصوص بیماری و طول مدت درمان خصوصاً به بچه‌ها داده شود و تمامی این مراسم هم در کل باید با رضایت کامل بیماران برگزار شود.

۶ - در این چند سال کار در التیام، اتفاقی بوده که شما را تحت تاثیر قرار دهد؟

عرفان عبدیایی: بله.

ستایش؛ دختر هفت ساله‌ای که سرطان داشت و در یکی از بازدیدها کلی با هم بازی کرده بودیم و نقاشی کشیده بودیم. بار دومی که به آن بخش رفتیم، نبود. بهمان گفتند ستایش از دنیا رفته است. آن لحظه فقط به این فکر می‌کردم که ای کاش وقت بیشتری برای شاد کردن دل ستایش گذاشته بودم.

دانیال آل بویه: عموماً برخورد زیاد با بیماران باعث بی‌تفاوتی می‌شود، اگر ما پایمان را از بیمارستان بیرون ‌گذاشتیم و هنوز حسی داشتیم به نظر موفق بوده‌ایم، فرقی نمی‌کند این حس، غم ناشی از رنج دردمند باشد یا خوشحالی ناشی از بیرون آوردن چند کودک از حال و هوای کرخت بیمارستان و سرگرم کردنشان. آن روز می‌فهمیم که هنوز بی تفاوت نشده‌ایم و همین کافی است...

۷ - به نظر شما بهترین اتفاقی که برای یک عضو در التیام می‌تواند بیفتد چیست؟

دانیال آل بویه: بهترین اتفاق این است که تمایل به انجام امور خیر به معنای فعالیت‌هایی که به نوعی نیازمند ازخودگذشتگی است، در بیرون از فضای کانون التیام و در سال‌های پس از دانشجویی و حتی در تمامی سطوح زندگی نیز در ضمیر دوستان ماندگار بشه و انشالله در آینده افتخار ما باشد که این کارهای خیر در سطح وسیع، یک روزی از التیام شروع شده است.

۸ - عکس‌ها دیده بودیم که گاه در مراسم التیام، دانشجویان لباس دلقک و عمو نوروز و غیره برتن می‌کنند. نشده که دانشجویی به عنوان پزشک آینده این لباس را کسر شأن خودش بداند یا نخواهد این کارها را انجام بدهد؟

مریم (می‌خندد): خیر، اتفاقاً همیشه سر پوشیدن آن کلاه‌ها و لباس‌های عجیب غریب دعواست!

دانیال: البته که مهمترین کار دانشجویان ما به عنوان کادر پزشکی آینده، درس خوندن است و کار خیریه در کنار آن قرار می‌گیرد. همان طور که می‌دونیم روند ارتباط با بیمار فقط در حد تشخیص بیماری نیست. اصلاً "شرح حال" درست گرفتن از بیمار بدون ارتباط درست با او مقدور نیست و کسی که این ارتباط گرفتن‌ها را در التیام تجربه کرده به مراتب کارش راحت‌تر خواهد بود. ما با کادر درمانِ خشک و بی روح، مخالفیم اما حدود را همیشه حفظ می‌کنیم.

۹ - ارتباطات‌تان با واحدهای اداری دانشگاهی چه طور است؟ پیش آمده که در نامه‌نگاری‌های اداری، سنگ اندازی شود؟

به هر حال ما دانشجوییم و در فضای دانشگاهی محدودیت‌هایی هست. ما هیچ گونه چشم‌داشتی برای کارهایی که انجام می‌دهیم نداریم، چون برای دل خودمان کار می‌کنیم اما به نظر می‌رسد برخی خیلی به این کار اهمیت نمی‌دهند و به راحتی از کنارش رد می‌شوند و حتی ممکن است جمع آوری پول را کار سخیفی بدانند. مشکل دیگر اینکه ما معمولاً تا ساعت ۳ بعدازظهردرگیر دانشگاه و کلاس‌های درس هستیم و ازطرفی بعد از این ساعت به خاطر تموم شدن ساعت اداری، فرصت و فضایی برای پیگیری کارهای فوق برنامه نداریم. به عنوان مثال خانه فرهنگ بعد از ساعات اداری در اغلب موارد در دسترس دانشجویان علاقه مند به کار فرهنگی نیست.

۱۰ - چرا در فضایی که فعالیت برخی کانون‌ها در رکود است، دانشجویان تا به این اندازه برای عضویت و فعالیت در التیام مشتاق‌اند؟

 مریم: حس خوب کمک کردن و کار خیریه افراد را جذب می‌کند. آدم‌ها با هدیه کردن حال خوب به دیگران، حالشان خوب می‌شود.

زهرا: شاید باید بودنِ در التیام رو از نزدیک لمس کرد تا دقیقاً متوجه حال خوب ما بشوید..

۱۱ - برنامه هایتان برای توسعه فعالیت‌های کانون چیست؟

زهرا: ما تیم‌های تحقیقاتی داریم که کارشان شناسایی پتانسیل تبلیغاتی شبکه‌های اجتماعی است و تبلیغات ما را به گروه‌ها و خیّرین بیشتری معرفی می‌کند. در حال حاضر هم ایده‌هایی در اتاق فکر ما برای جستجوی راهکارهای افزایش بازدهی تیمی و درگیر کردن همه اعضا، در جریان است.

دانیال: ارتباط با خیریه‌های بزرگ با اعتماد سازی آغاز می‌شود. فقط کافیست تا خیّرین با دیدن پروژه‌های به ثمر رسیده التیام، صداقت و کفایت و کارامدی را ببینند، آن وقت همین چند صفت ساده باعث گسترش روابط ما خواهد شد. بسیاری از مراسم مثل "یلدای رنگی" با همکاری خیّرین بزرگ صورت گرفته است.

۱۲ - التیام به عنوان یک خیریه به خودی خود درآمدزایی دارد یا متکی به خیّرین است ؟

دانیال: صندوق خیریه برای واریز پول نیست و در ازای دریافت خدمات، درآمد کسب می‌شود. فقط در طرح ارزاق است که بدون ارائه خدمات، مبالغ جمع آوری می‌شود. طرح‌های دیگر عمدتاً درآمدزایی مستقیم دارند. برای مثال بازارچه "التـی یامـی" امسال در حدود ۱۴ میلیون درآمد داشته است. از قلک‌ها در حدود ۷.۵ میلیون جمع آوری شد. فروردین و اردیبهشت‌ماه طرح ارزاق برای تدارک بسته‌های تغذیه‌ای در شهر ری و پاکدشت اجرا شد که ۱۰۰ بسته ۲۰۰ هزار تومانی توزیع شد. التیام برای جمع آوری فطریه ها نیز اقداماتی انجام داد.

الهام: در تابستان اولین دوره طرح ارمغان را برگزار کردیم که در آن هزینه‌های عمل جراحی چند کودک نیازمند جمع آوری شد. هزینه‌ها از قبل برآورد شده بود. جمع هزینه‌های درمانی آن پروژه، ۵ میلیون تومان شد.

در آخر تابستان "جُنگ تابستانه" را داشتیم. در آذر هم "یلدای رنگی" برای حمایت از بچه‌های سندورم داون و اوتیسم برگزار شد و پول بلیت‌ها به این مصرف رسید. این اواخر برای پیشگیری و درمان سوانح سوختگی با "ققنوس"، انجمن پیشگیری از سوختگی، طرحی انجام شد که با آگاهی بخشی در سطح شهر همراه بود. دومین دوره طرح ارمغان نیز نیز در جهت حمایت از بیماران نیازمند مبتلا به سرطان سینه برگزار خواهد شد.

۱۳ - از تیم های التیام برایمان بگویید.

زهرا: تیم‌های داخلی ما شامل تیم تحریریه، تیم عکاسی و تیم فضای مجازی است. تیم موسیقی نیز به زودی تشکیل خواهد شد.

عرفان: تیم سفیران نیز یک تیم ۳۰ نفره است که از سفیران در خوابگاه‌ها و دانشکده‌های مختلف دانشگاه ایران تشکیل شده است و کار تبلیغات و معرفی و ارتباط ما را با دانشجویان برعهده دارد.

۱۴ - راه‌های ارتباطی با التیام چیست؟

تلگرام، اینستا و توئیتر ما. افراد متقاضی همکاری باید گوگل فرم ثبت اطلاعات و اعلام همکاری را پر کنند. شورای مرکزی فرم‌ها را بررسی می‌کند و از متقاضیان توانمند به تناسب موقعیت استفاده خواهد شد.

۱۵ - طرح ۵ در ۵ معروف التیام چیست؟

دانیال: "تداوم"، در کارها بسیار بسیار مهم است و باعث تثبیت و تبدیل شدنشان به "عادت" می‌شود.  ما به منظور ارتباط مداوم با اعضا و تبدیل شدن کار نیک به یک عادت و یک روحیه نیکوکاری، این طرح را اجرا می‌کنیم. به این صورت که در پنجم هر ماه، هر نفر با ۵ هزار تومان در این کار نیک شریک می‌شود.

۱۶ - تصمیم به NGO شدن و گسترش ندارید؟

دانیال: در حال حاضر برای اینکه به صورت مستقل یکNGO  باشیم زود است. ما هنوز در قالب یک خیریه­ دانشجویی از ظرفیت‌های دانشگاهی استفاده می‌کنیم ولی در آینده قصد استفاده از پتانسیل‌های بیرون از دانشگاه را نیز داریم.

۱۷ - اگر قرار باشد برای گروه التیام امتیازاتی قائل شوند، فکر می‌کنید چه امتیازی برای شما مناسب‌تر است؟

دانیال: کارها اغلب فشرده و زمان بر است و گاهی پیش می‌آید که بابت یک برنامه مثل همین برنامه تقدیر اخیر از دست جناب وزیر مجبور می‌شیم سر کلاسی حاضر نباشیم تا به موقع در جلسه حضور پیدا کنیم. در صورتی که امکان داشته باشد برای اعضای مسئول در کانون‌های فرهنگی، با هماهنگی کلی تمهیداتی اندیشیده شود که دچار غیبت‌های غیر مجاز نشیم، شاید چیزی شبیه کوپن غیبت فرهنگی. اگردر این موارد همکاری بیشتری با ما صورت بگیره خیلی خوب خواهد بود.

تعطیل شدن خانه فرهنگ با پایان ساعات اداری نیز، زمان مهمی در­ فعالیت­های فرهنگی را از دانشجویان می‌گیرد. چون ما در ساعات اداری معمولاً سر کلاس درس هستیم و عملاً نمی‌توانیم هیچ کاری انجام دهیم. تقاضای من به عنوان یک دانشجوی علاقه‌مند به کار فرهنگی و نه صرفاً التیامی، این است که با توجه به محدودیت‌های دانشجویی، بستر شرایط کار فرهنگی را هموار تر کنند.

۱۸ - و اما برسیم به قسمت جالب توجه از سریال‌های التیام.. لطفاً اطلاعتی از بازارچه‌هایی که هر ساله در دانشگاه برپا می‌کنید به ما بدهید.

التیام هر سال دو تا بازارچه دارد. یکی اوایل مهر به نام "التـی یامـی" و دیگری در اسفند به نام "به رسم باران". التـی یامـی بیشتر مربوط به غذاست و به رسم باران از غذا تا کالا و محصولات فرهنگی را در برمی‌گیرد. برای مثال در "به رسم باران" پارسال از جمعیت امام علی و سایر شرکت‌هایی که می‌خواستند محصولشان را معرفی کنند هم غرفه داشتیم.

۱۹ - فلسفه تشکیل بازارچه چیست؟ ما شنیده‌ایم که خیلی‌ها می‌گویند هزینه‌ای که معاونت برای این غرفه سازی‌ها در محوطه پرداخت می‌کند چه بسا به اندازه سود بازارچه است. بهتر نیست این پول مستقیماً صرف خیریه شود؟

دانیال: پولی که راحت بدست می‌آید راحت هم از دست می‌رود. دانشجو برای بازارچه زحمت می‌کشد تا پولی به دست بیاورد و پولی را که به این زحمت به دست آورده بهتر هزینه خواهد کرد. کار فرهنگی خیلی دیربازده است. ممکن است اثرش به این زودی‌ها دیده نشود و به همین جهت این عده تشکیل بازارچه را بی ثمر می‌بینند.

مریم: در بازارچه بچه‌ها دور هم جمع می‌شوند و کار گروهی می‌کنند، از تعطیلاتشان می‌زنند. کمک‌های مالی با همکاری بچه‌ها و غذاهایی که خودشان درست می‌کنند و می‌فروشند جمع می‌شود و برای امور خیریه به مصرف می‌رسد. حتی سعی ما براین است که در این بین قیمت محصولات ارائه شده منصفانه هم باشد و به بهانه این که قرار است صرف امور خیریه بشود از بازدیدکننده‌ها چند برابر پول نگیریم. با این حساب خرید بیشتری هم صورت می‌گیرد. پس دغدغه اصلی ما در این بازارچه‌ها در مرحله اول کارگروهی  است و بعد از آن فروش، زیرا این کار به نوعی باعث رشد هیجانی افراد و افزایش مهارت‌های ارتباطی می‌شود.

دانیال: در ضمن باید اضافه کنم که سود بازارچه تا به حال همیشه بیشتر از هزینه‌ای بوده که صرف برگزاری‌اش شده. در کنار این محاسبات مالی، "التـی یامـی" و "به رسم باران" باعث نوعی فرهنگ سازی برای سایر دانشگاه‌ها نیز شده است.

ممنون از این که وقت خود را در اختیار ما قرار دادید. برای شما، دانشجویان قدرتمند و کانون التیام آرزوی رشد و موفقیت‌های بزرگ‌تر از آنچه تاکنون حاصل شده را داریم.

مصاحبه : زهرا تکرلی (دانشجوی سال سوم پزشکی دانشگاه ایران و دبیر سرویس علمی پژوهشی مفدا)

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.