دوشنبه ۲۲ آذر ۱۳۹۵ - ۱۷:۳۰

به بهانه هفته وحدت

اختلاف اهل سنت و علمای شیعه، دسیسه بیگانگان

هفته وحدت

من و تو یک خدا را می‌پرستیم، به یک قبله نماز می‌خوانیم به یک پیامبر ایمان داریم. پس یکی هستیم.//هفته وحدت بر مسلمانان جهان مبارکباد

من و تو یک خدا را می‌پرستیم، به یک قبله نماز می‌خوانیم به یک پیامبر ایمان داریم. پس یکی هستیم. دردهای تو دردهایی است که بر قلب من نشسته و دردهای من تو را آزار خواهد داد. فاصله‌ای که بین من و تو افتاده روزها را مبادا کرده است. فاصله‌ای که شکاف شده. نزدیک است من از این سو و تو از آن سوی پرتگاه این شکاف به دره‌های عذاب پرت شویم. آنها که ما را به این پرتگاه می‌رانند، دشمن خونی هر دوی ما هستند. مگر امام من علی، در نماز جماعت خلیفه شما ابوبکر، شرکت نداشت؟ مگر امام من علی در قضاوت خلفای پیش از خود حضور نمی‌یافت؟ مگر امام من علی به خاطر وحدت بین من و تو شمشیر در غلاف نکرد و ربع قرن در سکوت نزیست؟ نه دوست من. قصد ندارم زخم‌های پیشین را برایت تشریح کنم. اینها را به خاطر این گفتم که خود نیز شیوه زیستن باشرایط را به یاد بیاورم. گفتم تا یادم بیاید تو را که نیمی از وجود من هستی؛ نیمی زخم‌خورده از جسم و جان زخمی من.

از آن روز که دست هم را رها کردیم و پشت به هم اسب به ناکجا راندیم، دشمنان دندان تیز کردند به بریدن ما و دریدن ما. اول راهمان را با بازارهاشان سد کردند؛ وقتی سرگرم بازار و خرید و و مصرف کالاها شان بودیم، از من به تو بد گفتند و از تو به من. آن قدر که دشمن خونی هم شدیم. خودمان هم به هم زخم زدیم. حالا هر دو زخمی و بیمار، روزگار می‌گذرانیم. وقتی ما را خسته و مجروح یافتند، خودشان به میدان آمدند و من و تو را در افغانستان، پاکستان، میانمار، بحرین، عراق، سوریه، یمن و غزه به گلوله بستند. آه دوست زخمی من. تا این فاصله‌ها هست، سرنوشت تو و من همین است. خون دل قوت غالب ماست.

کاش می‌آمدی تا با هم حرف بزنیم. دردهامان را به هم بگوییم و زخم هامان را به هم بنماییم. من عمق زخم‌های تو را می‌دیدم و تو خنجر را از زخم من بیرون می‌آوردی. بعد زخم هم را التیام داده و به مشورت می‌نشستیم که چه کنیم. تا نامسلمان‌هایی که نام مسلمانی را یدک می‌کشند بیش از این خنجر بر گلوی ما نفشارند. اگر من و تو با هم بودیم، محال بود فرقه‌های منحرف و بی‌دین که خود را مسلمان معرفی می‌کنند، سر بلند کنند و سایه شومشان شهر و دیار ما را محاصره کند.

من و تو وام‌دار یک پیامبریم و نمازمان را به سمت یک خدا می‌خوانیم، افسوس؛ ولی از هم دور افتاده‌ایم. در غفلتی بزرگ که نامش تفاوت مذهب است.

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.