چهارشنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۷ - ۰۸:۱۱

ولادت پیامبر مهربانی‌ها مبارک

ولادت پیامبر (ص)
رحمتی برای جهانیان

می گویند آن هنگام که عالم خلقت به قدوم مبارکت منور گردید، تمام بت های ضلالت سرنگون گشتند و شاهراه آسمان بر شیطان مسدود شد، گویی که قیامت اقامه گردیده است. از همان زمان بود که عظمت تو به دست قدرت پروردگارت نمایان گردید و وعده "لیظهره علی الدّین کله و لوکره المشرکون"1 آشکار گشت.
آمنه در آغوش خود  قطب عالم امکان را در بر گرفت و حضور تو مرهمی شد بر زخم دل مادر، که در فراق پدرت اشک جاری می ساخت. گویا تو آمده ای که از همان ابتدا در تمام دقایق، انیس تمام خلایق گردی. ذات احدیت، تو را "محمد" نام نهاد و تمام کائنات را به ستایش ستوده شده امر نمود.
هر ثانیه، هر دقیقه، هر ساعت و هر روز که سپری می گشت برکت وجودت بیش از پیش نمایان می گردید و ترسی بی پایان در عمق جان اهل کتاب می افکند و آنان را در صدد بی فروغ نمودن نور خدا به تکاپو می انداخت؛ غافل از آنکه "یریدون ان یطفئوا نور الله بافواههم و یابی الله الا ان یتم نوره و لو کره الکافرین"2 دریای مهربانی ات خرد و کلان و دوست و دشمن را در خود غرق می کرد. صدق نیت و کردار، تو را امین مردمان شهر گرداند. لبخند زیبایت نثار تمام رهگذران می شد. عطر حضورت تا روزها کوچه های شهر را معطر می گردانید؛ گویی که در تمام دیار گل های محمدی سر از خاک برافراشته اند.
خضوع بی مثال تو در برابر پروردگار جهانیان، مردمان را در بهت فرو می برد و زمزمه هایی میان آنان پراکنده می کرد. به راستی محمد امین در پیشگاه کدام خدا اینچنین سر تسلیم فرود می آورد؟ آیا او لات را می پرستد؟ یا منات را؟ او که به حق دارای جلال و جبروت است در مقابل درگاه چه کسی بدین گونه خاضع می گردد؟ آنان چه غافل و جاهل بودند از عظمت پروردگارت. چرا که هر آنچه در تو نمایان است از عنایت مستقیم خدای رحمان است.

اما در میان این جهالت و ضلالت خلق که روحت را افسرده کرده است، بانویی قد علم می کند و قدم قدم در پس تو، چشم در چشم هم نفس تو می گردد. آری خدیجه آن بانوی بی همتای قریش همسفر تو گشت تا مرهم روزهای سخت و سنگین پیش رو باشد؛ چرا که تمام وجودش مملو از عشق به احدیت بود و آگاه از آینده ی آفرینش. آن هنگام که تو ندای رسالت را در گوش او زمزمه کردی سخن دل بر زبان آن چراغ محفل جاری گشت که: یا محمد من از پیش می دانستم که تو فرستاده ی "رب العالمین" گشتی و کشتی نجات امت خواهی شد. به راستی که او، فقط می توانست  زهرا سلام الله علیها را در دامان خود بپروراند تا او  نیز مرهمی شود بر زخم های جسم و جان علی علیه السّلام. عظمت روح تو با جان نثاری خدیجه سلام الله علیها عجین گشت و در زهرا و علی علیهما السّلام نمایان گردید و از آن دو آسمان، به یکایک ستاره های امامت هر دوران روانه گشت. کرامت امام حسن علیه السّلام یادآور اکرام تو شد. شجاعت حسین علیه السّلام سلحشوری تو را نمایان ساخت.
نیایش های شبانه ات از زبان علی بن حسین علیهما السّلام جاری گردید. محمد بن علی علیه السّلام اعماق علم تو را شکافت. جعفر بن محمد علیهم السّلام همان ستاره ای که در زاد روز تو درخشید، دریای علمت را در سرتاسر جهان اسلام خروشان نمود. معجزات موسی بن جعفرعلیهما السّلام تداعی انشقاق قمر گردید.
مباحثات علی بن موسی علیهما السّلام مباهله را در ذهن مردم زنده کرد. سخاوت تو با دستان محمد بن علی علیهما السّلام بار دگر جاری گشت. هدایت حضرت امام هادی علیه السّلام همان هدایت تو گردید. صبر حسن بن علی علیهما السّلام جلوه گر استقامت تو شد و در انتها سرتا پای وجودت در وجود نورانی اخرینٍ امامان، حجت حّی زمان حضرت حجّت بن الحسن عجّل الله تعالی فرجه الشریف خلاصه گردید و مهدی امت گشت آینه ی تو، که از برای احیای دین قیام خواهد کرد و روزگار نور را رقم خواهد زد. 
1) توبه آیه 33
2)32 سوره توبه
برگرفته از سایت خطابه غدیر

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.