شنبه ۳ شهریور ۱۳۹۷ - ۰۰:۲۰

یادداشت دکتر علی محققی از پزشکان پیشکسوت سرابی

سراب

در طول دهه های اخیر  شاهد فرسایش وگسیختگی ابعاد معنوی  این  حرفه شریف وقدسی ورسوخ وهویدا گشتن دیو طمع وازمندی  از شکافهای  مادی  آن هستم ،هر چند مطمئنم مردم اگاه کشور ما ضمن اگاهی  از کژی های موجود ، انرا به عنوان مثال ، مشت نمونه خروار تلقی نخواهند نکرد.

*دکتر علی محققی ،متخصص اطفال 

اول شهریور ماه به مصداق روایت های چند روز ولادت طبیب ودانشمند بزرگ ایران ابوعلی سیناست بنابراین وجه تسمیه بسیار زیبائی بوده است که از جانب جامعه پزشکی کشور، که این روز میمون   روز  پزشک نامیده شود  .ومراد از   ان  هم لزوم  وقوف  ونگاه مجددیست که اعضا جامعه پزشکی  ضمن امعان نظر  بر  اهمیت واعتبار  وقداست حرفه حیات بخش ومحیی خویش  تجدید عهد  چند باره با متن  سوگند ومیثاق   قدسی خود  مبنی بر    قدر دانی ، راز داری  وخدمت  به مردم وبه ویژه  قشر محروم جامعه حتی در مواردی  بدون چشم داشت هیچگونه  اجر مادی را    همواره به خاطر  داشته باشند 
واز جانب دیگر فرصتی فراهم اید که  قدر دانی  وامتنان واحترام وپیوند معنوی  قاطبه مردم صدیق میهن را را از صاحبان  این حرفه حیات بخش  وواقفان فن  طبابت   ،و نیز سپاس  صادقانه  انها را از زحمات بیدریغ   ونجات بخش انان را به عرصه نمایش در اید  
در فرهنگ وتاریخ اجتماعی ما همواره دو واژه قدسی( حبیب وطبیب ) در قرین همدیگر  به کار رفته اند.  گویی یکی تجلی جان است وان دیگری  نجوای روان،   این پیوند رازگونه همواره در زمزمه های شاعرانه وترنم  ترانه های  بجا مانده از  نیاکان ما متجلیست  یکی  فریاد درد است وان دیگری  راه فرو نشاندن وتسکین الام درد الود.
                   (حبیبیم گئل طبیبیم گئل.   گئء بو درده ایییدئک چاره)
ومسلما در تاریخ وادبیات خودمان  نشانه های بیشماری از این نوع همبستگی معنوی مردمی وشاغلان بزشگی ویا علم درمان وطبابت میتوان سراغ گرفت  .ممکن است این سطور  بیان رویا گونه ورمانتیک بنظر ایند  که در مواردی نیز همانگونه است ، ودر این وجه   این نگاه  از بعد رئالیستی،   و واقعیت ان در پاره ای   از موارد،  واقعا ملال انگیز ودردناک است  . مرا قصد ان نیست که بی پرده سخن گویم ،  فقط تراوشیست از حزن واندوه نهفته در دل   : من بچشم خویشتن دیدم که جانم  میرود    .حقیر شور بختانه   در طول دهه های اخیر  شاهد فرسایش وگسیختگی ابعاد   معنوی  این  حرفه شریف وقدسی ورسوخ وهویدا گشتن دیو طمع وازمندی  از شکافهای  مادی  ان هستم ،هر چند مطمئنم مردم اگاه کشور ما ضمن اگاهی  از کژی های موجود ، انرا به عنوان مثال ، مشت نمونه خروار تلقی نخواهند نکرد  ه قبول خواهند نمود که ( گل بی خار کجاست؟) ویا علت انرا به واقعیت های عینی در حوزه اقتصاد جاری وساری  چیرگی فرهنگ نفع طلبی فردی  وفرد گرائی   وافول جامعه محوری   ونیسیان  برخی از اخلاقیات حسنه    جستجو  خواهند کرد که نه تنها جامه برخی  شاغلان این حرفه را  الوده کرده بلکه در همه عرصه های جامعه  باور های پیشین مردم را   به مبادی وارکان مهم   از هم گسیخته است  (که نه من از خرقه تقوا  بدر افتادم وبس ...........)
روز پزشک فرصت مغتنمیست  برای جامعه بزشکی ومسیولین ذیربط که ضمن  شفاف سازی مناسبات اسیب زا در حوزه درمان وبهداشت  ورصد  نمودن تنگناهای موجود در امر درمان وبهداشت مردم،  تا حد مقدور در رفع ویا حداقل در تقلیل انها مجاهدت نمایند  وبا امعان نظر به حقوق شهر وندی مردم واولویت مسیله سلامتی روحی وجسمی احاد مردم در احقاق  اینگونه حقوق اولیه   که در اغلب کشور های پیشرفته جاری وساریست بکوشند
در پایان ضمن تشکر از دوست عزیز اقای نادری وسپاس از زحمات بی شائبه ایشان  فرصت را غنیمت شمرده وروز پزشک  را به همه همکاران جوان وزحمتکش وپیشکسوتان  گرامی وفرهیخته  از جمله اقای دکتر  نظیری عزیز که عمری را در طبق خدمت به همشهری های عزیز نهاده اند  صمیمانه شاد باش عرض کنم  . 

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.