سه‌شنبه ۱۹ تیر ۱۳۹۷ - ۰۹:۳۲

دارنده رتبه دوم نهمین جشنواره بین المللی سیمرغ؛

امیدوارم در پایان هر روز به فوق العاده ترین آدمها شبیه شده باشیم

ندا رجبی

تعریف من از موفقیت اونی نیست که تو ذهن اکثر آدمهاست، موفقیت رتبه و جایزه و دیده شدن نیست، هر وقت جلوی آینه بخاطر کاری که کردین قربون صدقه ی خودتون رفتین و حالتون خوب شد یعنی موفق شدین، از اشتباه کردن واهمه نداشته باشین

ندا رجبی، دانشجوی ترم آخر رشته رادیولوژی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان در بخش آزاد رشته مصنوعات شیشه، سفال و سرامیک، توانست با اثر "تشخیص زودتر" رتبه دوم نهمین جشنواره بین المللی سیمرغ را از آن خود کند. به همین بهانه مفدا گفتگویی با این دانشجوی هنرمند ترتیب داده است که می‌خوانید.

مفدا رفسنجان: کار هنری را از چه زمانی آغاز کرده‌اید و چه عاملی باعث شد آن را ادامه دهید؟

من هیچوقت به صورت حرفه ای یا آکادمیک روی هنر یا بهتره بگم شاخه ی هنری خاصی کار نکردم بنابراین نمیتونم بگم از کی ولی در مورد ادامه، هر بار که کسی بهم میگه «این ره که تو می روی به ترکستان است» به ترکستان علاقمند تر میشم.

مفدا رفسنجان: انتظار شما از دانشگاه برای کمک به فعالیتهای هنری چیست؟

به نظر من حمایت یعنی «دل قرص بودن» اینکه بچه ها از جانب دانشگاه دلشون قرص باشه و بدونن حامی دارن و بهشون اهمیت داده میشه از هر کمکی ارزشمند تره.

مفدا رفسنجان: در مسیر حمایت از فعالیت هنری دانشجویان، جشنواره بین‌المللی سیمرغ چه نقشی دارد؟

این جشنواره و جشنواره های مشابه بهانه جور میکنن برای فعالیت کردن، سیمرغ به خاطر استفاده از مطرح ترین و در نوع خودشون بهترین اساتید بهانه ی قوی تری میسازه.

مفدا رفسنجان: فکر می‌کنید هنر چه تاثیری بر ارتقا سلامت دارد و شما از این موضوع چه بهره‌ای بردید؟

به نظر من هنر فقط نقاشی و خطاطی و امثال اینها نیست، کسی که خوب جوک تعریف میکنه قطعا هنرمنده و اگه تصور کنیم واحد درسی ای به اسم «چگونه بزله گوی خوبی شویم؟» وجود داشت مسلما اینهمه بیمار که مشکلات روحیشون مسبب مریضی های جسمیشونه نداشتیم، هنر برای من مثل یه لیوان بزرگ آب هویج بستنیه، همونقدر دلچسب، همونقدر خستگی در کن.

مفدا رفسنجان: به نظر شما فعالیت در حوزه‌های فرهنگی، هنری چه میزان می‌تواند باعث رشد فکری و اجتماعی دانشجویان شود؟

بودن توی جمع و معاشرت با آدمایی که زندگیشون به واسطه هنر یکم بیشتر از یکم متفاوت تر از بقیه اس روی نگاه و طرز فکر آدم خیلی تاثیر گذاره، میگن آدمها در پایان روز برآیند پنج تا آدمی ان که باهاشون بیشترین برخورد و صحبت رو داشته، امیدوارم در پایان هر روز به فوق العاده ترین آدمها شبیه شده باشیم

مفدا رفسنجان: لطفا درباره تجربه حضور در جشنواره فرهنگی هم توضیحاتی بفرمایید؟

جدا از حس خوشایندی که از بودن کنار دانشجوها و اساتیدی که تو کارشون حرفه ای ان به آدم میده، دیدن بعضی چیزها منو واقعا به وجد میاورد، خواننده های قسمت پاپ جشنواره اکثرا حافظ یا قاری قرآن بودن و وقتی باهاشون صحبت میکردم میگفتن صدا و تحریر های عالی شون رو مدیون همین قضیه ان، زوج های شاعری که شعرهایی که توی جشنواره شرکت داده بودن در وصف عشقشون از هم بود و تندیس های توی دستاشون از چشم هاشون وقتی بهم نگاه میکردن درخشان تر نبودن و کلی خاطره و آدم های فوق العاده دیگه.

مفدا رفسنجان: به عنوان سوال آخر ضمن تشکر از اینکه وقتتون رو در اختیار مفدا گذاشتین، اگر برای دانشجویان علاقه مند به فعالیت در حوزه های مختلف پیشنهادی برای کسب موفقیت دارید عنوان بفرمائید؟

شاید چیزی که میخوام بگم برخلاف حرفهایی باشه که عموما میخونیم و یحتمل درست ان، شاید تعریف من از موفقیت اونی نباشه که تو ذهن اکثر آدمهاست، موفقیت رتبه و جایزه و دیده شدن نیست، هر وقت جلوی آینه بخاطر کاری که کردین قربون صدقه ی خودتون رفتین و حالتون خوب شد یعنی موفق شدین، از اشتباه کردن واهمه نداشته باشین

«آدمیزاد است و عشق و دل به هر کاری زدن / آدم است و سیب خوردن، آدم است و اشتباه»

«آدمیزاد است و عشق و دل به هر کاری زدن / آدم است و سیب خوردن، آدم است و اشتباه»

این صحبتم خارج از سوالاتتونه اما حالا که میکروفن دست منه باید از عوامل پشت صحنه هم تشکر کنم، آقای سجادیان که مهربونی و صبوری و حرف هاشون خنکی بهار بود، خانم حاج باقری، آقای شفیع زاده و آقای هرندی که جزء «حال خوب کن» ترین آدمهای دانشگاهن و بخاطر صمیمیتشون گاهاً فراموش میکردیم که هم دانشگاهی و هم کلاسی نیستن و همه ی تیمی که تهران موج انرژیشون هر آدمی رو از فاصله ی دور میگرفت.

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.