یکشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۲:۴۳

یادداشت;

فارغ از هیاهوی پایان سال

زاهدان

فارغ از هیاهوی پایان سال، در هوای دلبرانه اسفند، چای قند پهلو را به دست می گیرم و به شکوفه های باغ پناه می برم، غرق در رویایی عمیق به وسعت 365 طلوع و غروب

فارغ از هیاهوی پایان سال، در هوای دلبرانه اسفند، چای قند پهلو را به دست می گیرم و به شکوفه های باغ پناه می برم، غرق در رویایی عمیق به وسعت 365 طلوع و غروب
عید پارسال را به خاطر دارم، باران میزد و به یمن قدومش سالی بهتر را انتظار داشتیم، افسوس اما، حوادثی رقم خورد به وسعت درد مشترک یک ملت؛ همزمان با کرمانشاه قلبمان لرزید و چشمه احساس وجودمان فوران زد، با سانچی سوختیم و شعله بر دل می زدیم، آسمانی که آسمانی شد و در غمش به سوگ نشستیم، خدا کند این ها پایانی داشته باشد.
در تونل زمان عمیق تر می شوم؛ خاطره ها، اشک ها، لبخندها، فراز و نشیب ها، خوش خیالی هایی که از مرز جنون  می آمد و در آرزوی برآورده شدنشان مو سفید کردیم... اتفاقاتی که در زندگی هایمان خاص تر بود، آدم هایی که آمدند و رفتند و حال پیدا شدنشان را بهترین اتفاق سال یاد می کنیم...
اما اینک بهار آمده، طبیعت بساطش را پهن کرده، می خواهد به شکوفه ها عیدی دهد و بهار را جشن بگیرد، به قول دکتر شریعتی: "نوروز جشن جهان است و روز شادمانی زمین، آسمان و افتاب و جوش شکفتن ها و شور زادن ها و سرشار از هیجان هر آغاز"
بهار می آید سرخوش از شادی و مهربانی، به امید آغاز های زیبا، به امید "حول حالنا الی احسن الحال" پای سفره هفت سین، به امید اتفاق های ناب به حرمت شکوفه های بهاری و عطر سوسن و یاسمن...
نویسنده: فائزه آئینه نگینی

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.