سه‌شنبه ۱۴ شهریور ۱۳۹۶ - ۱۰:۱۴

وجه اشتراک بیماری روانی و خشونت!!!

وجه اشتراک بیماری روانی و خشونت

اگرچه مردم جامعه بر این تفکر هستند که بیماری روانی و خشونت غالبا همراه یکدیگر هستند، اما بر اساس نتایج یک تحقیق جدید نمی‌توان گفت که این تفکر کاملا درست و دقیق است

به گزارش مفدا رفسنجان، اگرچه مردم جامعه بر این تفکر هستند که بیماری روانی و خشونت غالبا همراه یکدیگر هستند، اما بر اساس نتایج یک تحقیق جدید نمی‌توان گفت که این تفکر کاملا درست و دقیق است. دکتر اریک البوژن، استادیار روان‌پزشکی در دانشگاه کارولینای شمالی این تحقیق جدید را انجام داد و در ژورنال Archives of Genera- Psychiatry به چاپ رساند. او می‌گوید: «بیماری روانی به‌تنهایی خطر خشونت را افزایش نمی‌دهد.» اما دکتر البوژن دریافت که وقتی بیماری روانی با دیگر عوامل خطرزا همچون سوءمصرف مواد ترکیب می‌شود، خطر خشونت را افزایش می‌دهد. او می‌گوید: «بیماری روانی تنها در حضور دیگر عوامل خطرزا در افزایش خشونت اهمیت پیدا می‌کند.» علاوه بر سوءمصرف مواد، دکتر البوژن دیگر عوامل خطرزا همچون سابقه خشونت، سن، جنسیت و عوامل استرس‌زا همچون از دست دادن شغل و طلاق گرفتن را نیز در نظر گرفت.


بیماری روانی و خشونت: تحقیق‌ها


در تحقیقات پیشین نتایج مختلفی در مورد پیوند میان بیماری روانی و خشونت ارائه‌شده است، به‌طوری‌که به گفته دکتر البوژن در بعضی از تحقیق‌ها به ارتباط مشخص میان بیماری روانی و خشونت اشاره‌شده است و در تحقیق‌های دیگر محقق‌ها دریافتند که الکل و سوءمصرف مواد در حضور بیماری روانی خطر خشونت را افزایش می‌دهند.
دکتر البوژن برای انجام این تحقیق داده‌های مربوط به ۳۵۰۰ نفر را موردبررسی قرارداد. او در بین سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳ از این افراد در مورد سلامت روانی، سابقه خشونت و استفاده از مواد در میان آن‌ها مصاحبه گرفت. شرکت‌کننده‌های تحقیق بخشی از افرادی بودند که در نظرسنجی اپیدمولوژی الکل و مشکلات مرتبط شرکت کرده بودند که توسط موسسه ملی سوءمصرف الکل و اعتیاد به الکل انجام گرفت.


در مصاحبه اول:
تقریبا ۱۱ درصد از شرکت‌کننده‌ها گفتند که پزشک‌ها بیماری‌های روانی همچون اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی و افسردگی اصلی را در آن‌ها تشخیص دادند.
 ۲۱.۴
درصد از شرکت‌کننده دچار سوءمصرف مواد یا وابسته به مواد بودند.
 ۹.۴
درصد از شرکت‌کننده‌ها از یک اختلال روانی شدید و سوءمصرف مواد یا وابستگی مواد در خود خبر دادند.


در مصاحبه دوم که در سال ۲۰۰۴ یا ۲۰۰۵ انجام گرفت از شرکت‌کننده‌ها در مورد هر رفتار خشونت‌آمیزی همچون ارتکاب حمله جنسی، دعوا و آتش زدن جایی در بین مصاحبه اول تا دوم پرسش شد.
در کل،۲.۹ درصد از شرکت‌کننده‌ها گفتند که در بین مصاحبه اول و دوم رفتار خشونت‌آمیز داشتند. وقتی‌که دکتر البوژن پیوندهای احتمالی میان بیماری روانی، خشونت و دیگر عوامل خطرزا را ارزیابی می‌کرد، دریافت که بیماری روانی به‌تنهایی خشونت را پیش‌بینی نمی‌کند، اما داشتن یک بیماری روانی و مشکل سوءمصرف مواد خطر خشونت را افزایش می‌دهد.
وقتی‌که فرد مشکل روانی، سوءمصرف مواد و سابقه خشونت دارد خطر خشونت بیشتر افزایش می‌یابد. برای مثال، وقتی دکتر البوژن افرادی را موردبررسی قرارداد که تنها یک مشکل روانی شدید داشتند دریافت که ۲.۴ درصد از آن‌ها رفتار خشونت‌آمیز مرتکب شدند. اما وقتی افراد مبتلابه افسردگی اصلی و سوءمصرف مواد یا وابسته به مواد را موردبررسی قرارداد دریافت که ۶.۴۷ درصد از آن‌ها رفتار خشونت‌آمیز مرتکب شدند.
وقتی او افراد مبتلابه اسکیزوفرنی را موردبررسی قرارداد، دریافت که در بین این دو مصاحبه ۵.۱۵ از آن‌ها رفتار خشونت‌آمیز از جانب خود را گزارش دادند. اما از میان افراد مبتلابه اسکیزوفرنی و سوءمصرف مواد ۱۲.۶۶ درصد از آن‌ها در بین این دو مصاحبه ارتکاب رفتار خشونت‌آمیز را گزارش دادند.
در افرادی که بیماری روانی، سوءمصرف مواد و سابقه خشونت داشتند خطر خشونت در بالاترین حد بود. این شرکت‌کننده‌ها در مقایسه با افرادی که تنها بیماری روانی داشتند ۱۰ برابر بیشتر در معرض خطر خشونت بودند.
عوامل دیگری که رفتار خشونت‌آمیز را پیش‌بینی می‌کردند شامل سابقه بازداشت در دوران نوجوانی یا سوء رفتار فیزیکی، وجود جنگ‌ودعوا در میان والدین، طلاق، بیکاری یا آزار و اذیت خود بودند. جوان‌تر بودن، مرد بودن و درآمد کم داشتن نیز خطر خشونت را افزایش داد.
دکتر البوژن به وب‌سایت WebMD می‌گوید: «میان بیماری روانی و خشونت رابطه‌ای وجود دارد، اما این رابطه ضعیف‌تر ازآنچه است که مردم فکر می‌کنند.» ۷۵ درصد از شرکت‌کننده‌های یک نظرسنجی گفتند که افراد مبتلابه بیماری روانی خطرناک هستند و دکتر البوژن با اشاره به این نظرسنجی می‌گوید: «من فکر می‌کنم که افراد بسیاری فکر می‌کنند که بیماری روانی دلیل معمول خشونت است، اما بیماری روانی مهم‌ترین دلیل بیماری روانی نیست.» اما دکتر البوژن در تحقیق خود نتیجه‌گیری می‌کند: «یافته‌های این تحقیق می‌گویند که بیماری روانی با خشونت مرتبط است و می‌توانید آن را در تمام داده‌های جمع‌آوری‌شده از شرکت‌کننده‌ها ببینید. اما بیماری روانی به‌تنهایی مهم‌ترین دلیل رفتار خشونت‌آمیز در میان مردم جوامع ما نیست».


بیماری روانی و خشونت: نظرات ثانویه


کارشناس‌هایی که به درخواست WebMD این تحقیق را بررسی کردند می‌گویند که امیدوارند این تحقیق جدید بتواند تصورات غلط در موارد افراد مبتلابه بیماری‌های روانی را تغیر دهد. دکتر فیلیپ موسکین، استاد روان‌پزشکی بالینی در دانشگاه کلمبیا در نیویورک می‌گوید: «داشتن یک بیماری روانی خطرناک به‌تنهایی هیچ‌چیزی را پیش‌بینی نمی‌کند.» او می‌گوید که نتایج این تحقیق جدید نتایج مشابه دیگر تحقیق‌ها را تایید می‌کند. خطاب به افراد مبتلابه بیماری روانی که در این تحقیق شرکت داشتند دکتر موسکین می‌گوید: «ابتلا به بیماری روانی الزاما به این معنا نیست که در مقایسه با دیگر افراد جامع بیشتر در معرض خشونت هستید.» دکتر پاول اپلبوم، رئیس پیشین انجمن روان‌پزشکی آمریکا و استاد روان‌پزشکی دانشگاه کلمبیا می‌گوید: «با توجه به کل داده‌ها می‌توان این‌گونه گفت که اگر بیماری روانی روی رفتار خشونت‌آمیز تاثیر داشته باشد، این تاثیر بسیار زیاد نیست. علاوه بر این، جای هیچ بحثی نیست که در جامعه ما سهم افراد مبتلابه بیماری روانی در ارتکاب رفتارهای خشونت‌آمیز نسبتا کم است».

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.